Sustum adını,sakladım

 

Sustum adını,sakladım.

Gömdüm çekmecelerime,gömlek kuytularıma resmini.

Kendime dahi unutturdum yolunu,

Gizledim toprağıma giz'ini.

Sustum adını,sakladım.

Çalarlar yüzünü,

Çalarlar adını benden...

Korktum,hiç korkmadığım kadar korktum hem de.

Yakından öte hisler,taa içimde,en derinlerimde; hissediyorum...

Sustum adını,sakladım.

Gizledim yüzünü,kendimden bile.

Gördüğüm an düşer de aklıma da,

yüzümde bahar olur,yeşile dönüşür sevmek diye,

Sakladım kalbimi yüzümden bile...

Sustum adını,sakladım.

Taşlar topladım ekmek kırıntıları misali yollarımdan,

Vefa taneleri buğday tanesi misali dostlardan,

Gülüşümü,düşlerden damla damla bekledim dudaklarıma dolsun diye,

Nefesimi tuttum tuttum dayanamadım,

Ciğerime küstüm ağladım...

Sustum adını,sakladım.

Ömürler yandı,söndü,küllerini kaşık kaşık camlara topladım.

Yine de bir yeşil yaprak baş verdi yüzümde mevsim,

Durmadı,

Vazgeçmedi içim,

Yine de sustum;yüzümü kirimi senin külün sürüp yıkadım...

Sakladım kederi gözlerimden bile...

Dedim ya ey güzel,

Piramitlerden kaça kaça büyüdü çocukluğum,

Seninle gömüldüm kral odama diri diri,

Haftalarca aylarca düşündüm yamacında baksan,sensizlikte dizinin dibinde...

Zihnimde göçebe katarlar nefes nefes yürüdü bin kainat,yedi alem uçuşan bir mendil misali şu elleri titreyen surette...

Sustum adını,sakladım.

Hançer yedim,dövüldüm,boğuldum on okyanusunda şu alemin de,

Yine de vermedim adını...

09.11 inatçı sevdalar atlası...Çelebi nefesler alemi,

yörük gülüşler katarı...

Güneşi açan çiçekler düşler sırtımda yaz bahar misali...

yine de kanmadım kendime bile; vermedim adını...