İki oksijen

 

İki oksijen,

Elele tutuşmuşlar,hiç bırakmamışlar ama...

Nefesime düşen,hem şifa hem ateş.

İçime yola çıkan serinlik,

Ciğerimin doruklarında seni bekleyen şehrimin kalesi.

Kaç kişi saldırsın nafile,

Alamazlar seni içimden asla...

İki oksijen,

Elele tutuşmuşlar,hiç bırakmamışlar ama...

Nefesime düşen,hem şifa hem ateş.

Karate yapan güzel bakışlı çocuklar şehri kalbim,

Sarı kuşaklı gülüşler,

Siyah kuşak aşklar,kırmızı kuşak dudaklar vakti,

ve ellerimizden akıp düşen tutmaya çabalasak da asla tutamadığımız ah şu zaman...

Ve beyaz kuşaklı,elleri ve çıplak ayakları terleyen bakışlarım sana...

İki oksijen,

Elele tutuşmuşlar,hiç bırakmamışlar ama...

Nefesime düşen,hem şifa hem ateş.

Göremediğim bir delik var sanki kalbimde,

Ne kadar derine dalsam ve çıksam daha da azalıyorum sanki...

Nefesim tükeniyor ve tükeniyor,

ne kadar kaşıklasam da tertemiz göğün mavisini gökteki sonsuz gölünden...

İki oksijen,

Elele tutuşmuşlar,hiç bırakmamışlar ama...

Nefesime düşen,hem şifa hem ateş.

Kedilere isim takan aşkın bahaneleri,

Gelip öper mi beni yanağımdan acaba yeniden.

Ah aah ve o güneşe uzanan uykucu merdivenler,

Sorar mısın lütfen,

Taşır mı sonsuzluğuna kainatın bizi son bir kez daha acaba...?

İki oksijen,

Elele tutuşmuşlar,hiç bırakmamışlar.

Nefesime düşen,hem şifa hem ateş.

Nefs'ime düşen yemin...

Seni seviyorum.

14.19 söyleyebilir misin acaba,

yanardağların kalbinde yanan ateş,

üşüyüp özler mi bir güneşin yüreğini...