Yürüyen şemsiyeler zamanı

 

Yürüyen şemsiyeler zamanı yollar.

Gökten denizler dökülüp tükeniyor damla damla kan kaybedip yüzümüzde.

Yağmurlar koşuyor peşimizden.

Tüm dünler kovalıyor avuçlarımıza sinip saklanan birbirimize miras kokumuzu.

Yok hayır,

Ben ölmüyorum,gezegen yaşamıyor sadece doyasıya...

Ziyan olmazsın merak etme,

Kimse tüketemez seni sırf sen istedin diye...

Sevişse de güneş gözlerini kapatıp gecede ay ile,

Kanını içse de mahşerin kızıl bir sabah izin almadan karanlık ve sessizce...

Yürüyen şemsiyeler zamanı yollar.

Gökten denizler dökülüp tükeniyor damla damla kan kaybedip yüzümüzde.

Yapamıyorum,inan çok üzgünüm...

Ecel gelmiş olsa da çalmadan kapımı erkenden,

Yine de kaçar saklanırım eteğinin gölgesine bir çocuk olup tekrardan...

Koklarım avcundan cennetimi,rüzgarı sürüp yelkenden...

Yürüyen şemsiyeler zamanı yollar.

Gökten denizler dökülüp tükeniyor damla damla kan kaybedip yüzümüzde.

Yine de senden eksik yaprak vermez dalım,filiz vermez göğsümdeki çiçek...

21.28 bahçeler dolusu bir yaşamak...