Kırık zırhımın zehre açık penceresinden bakıp yazıyorum şiirini kağıdımdan sana...
Belki kaybetmişim bu savaşı çoktan,inan bilmiyorum.
Belki kazanmışım tüm kaybetmelerden derip bir seni.
Kırık zırhımın zehre açık penceresinden bakıp yazıyorum şiirini kağıdımdan sana...
Yaşamak savaşı umrumda değil gayrı,
Bıraktım elimden kılıcımı,yayımı.
Ardımda bıraktım tüm zaferlerimi artık.
Vazgeçtim kanatlarımdan,tüm uçmalarımı kırdım sırtımdan...
Kırık zırhımın zehre açık penceresinden bakıp yazıyorum şiirini kağıdımdan sana...
Çalınmış elmalar aşkına,
Öp beni,
Ve bitsin tüm bu karalanmış kağıt ömrüm eline değmiş kaleminin ucunda,
Sakladığın delik versin sıratımı haydi ve cennetine kavuşsun mahzun öksüz etini soyunmuş ruh-u canım...
Kırık zırhımın zehre açık penceresinden bakıp yazıyorum şiirini kağıdımdan sana...
Al canımı kadife kesemden,saysan tek üryan etimden görünen can-ı suretim.
Kırık zırhımın zehre açık penceresinden bakıp yazıyorum şiirini kağıdımdan sana...
Ve,
Ve ve ve,
Bil istiyorum sade,
Bil ki,
Bi Seni seviyorum...
23.08 sekizi yirmiüç geçiyor gözlerin...
gece vuruyor ayaklarımın ardını ilk defa giyilen bir pabucun hainliğini çalıp dalından.
Çalınmış elmalar aşkına,
Ve cennetinden düşüyor bu güzel akşamüstü,bırakıp elindeki tüm altını yakutu,öpüp kıpkırmızı dalından çalıp o ılık güzel dudaklarını...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder