Et,ruh,nefes...
Suretten düşen eşsiz ömürler,sararan yaprakları gibi geçip giden güzel mevsimin...
Kararlar,hatalar,ve tüm bu aceleler.
Yaşamak,daha fazlası değil nefes almaktan halbuse.
Yu yüzünü,suya sür dudağını gözünü,
İç kainatını kana kana,yaşamak tanrının sana hediyesi;
Ee durma o zaman,saklama aç paketini...
Olmaz insanın küçüğü,büyüğü,kocamanı,
Bırak tartmayı,ölçmeleri...
Et,ruh,nefes...
Suretten düşen eşsiz ömürler,sararan yaprakları gibi geçip giden güzel mevsimin...
Arama daha fazla yana yana dört nala,bırak yeter.
Anla gayrı,
Bir nefes,bir sohbet her şeyin tek yegane ilacı...
Bir çocuk dinle yeter izlerken kainatı;
El kadar mavi kelebekler uçmuyor aslında başın üzerinde,anla,
Kelebekler uçuyor sadece,kelebekler...
Ayırma kimseyi kimseden,kendini kendinden artık...
Et,ruh,nefes...
Suretten düşen eşsiz ömürler,sararan yaprakları gibi geçip giden güzel mevsimin...
Bir buğday,bir ekmek...
Bir nefes,ve yaşamak,ve yaşamak...
08.41 savaşlar ve atlar .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder