Hemhal olmuşuz seninle.
Hiç bilmeden,farketmeden.
Kafamda tayyareler uçuşuyor eylül leylekleri misali; onlarca,yüzlercesi belki.
Düşler püskürmüş karahindiba tohumları gibi,
Süzülen beyaz periler gibi...
Ağlamışlar,yağmurlar...üzgün bulutlar gibi...
Can suyunu içmiş seher çiğlerinden,çiçek yaprakların bardaklarından belkide.
Filiz vermiş güneşe rağmen üşümüş kahverengi topraklar...
Hemhal olmuşuz seninle.
Hiç bilmeden,farketmeden.
Arılar dolaşmış tepemizde,etrafta...biz bilmeden.
Arılar ölmüş sanki uyuyakalmışlar gibi hafif ve yorgun,o güzel çiçeklerin içlerinde...
Cenazeler,dualar ve tüm o lezzetli yemekler;
öksüz kimsesiz kalmışlar...
Ve susmuşlar...
sanki dilleri kaçmış ve kaybolmuş küçük bir çocuk gibi...
Hemhal olmuşuz seninle.
Hiç bilmeden,farketmeden.
Tenime düşmüş nefesin,ruhun önce,
Gökten yüzüme düşen o bir damla arı su gibi...
Tenime,etimin ardına süzülüp akmışsın sanki;
İçime,derinime değmiş karışmışsın sanki,gibi.
Tekdüze,aynılık,değişmezlik...
Yaldızlı tacı mı olmuş acaba başarmanın,huzurun.
Anlamamışım...
Hiç,hem de...
Hemhal olmuşuz seninle.
Hiç bilmeden,farketmeden.
Yerini bilmeden sevmişim belki;
Nepali,Marianayı,kabrini en güçlü aslanların,o en güzel mısraların...
Hemhal olmuşuz seninle.
Hiç bilmeden,farketmeden.
Bir kabre sığar mı kalplerimiz peki seninle lütfen söyle...
Bir ömür sürer mi yada şu yaşamak saklambacı...?
Ben seni bulayım sadece,izin ver;
Sen sobe de,vur duvarıma elini farketmez inan...
Senin olsun tüm kazanmalar,
Umrumda değil inan...
Ucuna bir damla merhem sürdüğünü hissetmek,bilmek dahi inan,
Kalbimin içine sapladığın hançerde,henüz kanamaya devam ederken bile bana yeter...
Dostun gülünü unuttum artık,önemi yok,üzgünüm;
Aşk'ın hançeri ve içimde kanayan yanan o tatlı sızısı bana bir ömür yeter...
Karınca katarım,
Karınca yüküm,
Son bir bakışın,son bir kırıntın bana sonsuzluğun devrinde her daim aş'tır,yeter de,ve artar...
11.33 çeyrek mi tam mı takma telaşı bir bakışın rüyamdan bana miras.oysa bir mısran,heybende uğruma saklanmış bir cümlen,beni eder bu dünyaya hükümdar...
* bilezik mısralar vakti bir zaman oysa yaşamak denilen.
