Zaman; yusufun kuyusu zamanı emanet gezegende sevdiğim,
Anakiniyim kaderimin,kendimi zincirliyorum...
Bize tüm satılanların aksine yürüyorum,
Gerçekten zor adımlar sevgilim,
Rüzgarın yüzüne yüzüne,
acı veren kesiklerin üzerine üzerine yürüyorum,
İnadına savaşmak,fıtratım gibi kanımda tıpkı...
Zaman; yusufun kuyusu zamanı emanet gezegende sevdiğim,
İhanet,nefes almak kadar kolay,unutulmuş ve kimsesiz; bağıracak uyaracak kimsesi yok...
"Kim kurtaracak peki bizi", bu zamanı vicdansız ellerinden zavallıların;
Aşk kurtaracak elbette,aşk...
Sevmek tutacak ellerimizden hepimizi bir bir,
Kıyamayacak merhametin incecik elleri,
bu mavi çocuğun zülüflerini parmaklarının arası ılık tarağından süzerken,
İşte biz o gün kazanacağız,aslında kaybedeceğimiz tüm savaşları...
Bizi aşk kutsayacak,sevmek kurtaracak sevgilim...
Zaman; yusufun kuyusu zamanı emanet gezegende sevdiğim,
Ve ihanet yüzü parlak,yakutlardan süslü hediye bir bıçak,unutma bunu lütfen...
08.03 kanını emen sülüğü öptü bulut,başını okşadı bacağını ısıran köpeğin ve dudağında kalan o bir damla balı uzattı iğnesini batırmaya devam eden arı'ya...öptü kini,öfkeyi,öldürmeyi gözlerinden; ölmeye rağmen ve ölmeye inat...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder