Devrik detayım.
Yüzü gülen huysuzuyum.
Kapkara bir gecede mavi bir okyanusum.
Beli bükük dalıyım narın,kırık dallı bir elmanın,
Mis kokan çiçekleri zülfüne düşen bir limon dalıyım,
Yasemin kokan duvarlarda yüzlere kadar defalarca sayan ebesiyim düşlerin.
Devrik detayım.
Kırık tarçın çubuğu,tam yaprak filiz çayıyım kaynayan suların...
Yaşamak yoruldu içimde çoktan,gayrı.
Yaşamak söndürdü ateşini,külü soğudu kalbim ocağının.
Har söndü,toz un ufak oldu,soğudu gitti kir'ini ovdu.
Devrik detayım.
Öpülen yüzüme düşen bir karanlık endişe,bir korku yaşamak belkide,
Öpsem ağlarım sicim sicim,
Öpüşsek; yağmurlu bir gün,kanlı bir tahtta musallâ'yım...
10.09 son nefes,bir dilek.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder