Eridi dudağın,kemiklerimiz

 

Mumlar bıraktı huzurlu yanışını.

Titriyor bedeni alevin,tütüyor sevdası tüm yanmaların...

Öpüşüyoruz karışırcasına lavlarına volkanlar okyanuslarının...

Dudakların dudaklarıma eriyip karışıyor.

Kan kokuyor dilimiz dudaklarımız,demir tadı var dilimizden akan ırmaklarda.

Yanacaksak yanalım bırak,utansın tüm cehennemler bizden...

Mumlar bıraktı huzurlu yanışını.

Titriyor bedeni alevin,tütüyor sevdası tüm yanmaların...

Sevişiyoruz saçlarından nefeslerimize dek karışıp birbirimize.

Gözlerin gözlerime değip dağlanıyor...

Mumlar bıraktı huzurlu yanışını.

Titriyor bedeni alevin,tütüyor sevdası tüm yanmaların...

Aşk,gömdü kendini...

Eridi dudağın,kemiklerimiz.

Mezar çicekleri aldı ruhlarımızı açtı senin tüm güzelliğini beş litrelik duaların yağmurlarında...

Yaşamak ölmek umrumda değil,

Bu dünyada yada diğerinde,al beni götür derinlerine...

Üç beş mum etrafımda beni sarıyor.

Umrumda değil aşk,sevda,sevmeler umrumda değil;

Tek derdim sensin yalnız,

Yan,tutuş kül et kendini gerekirse,

Dumanını al gel taa içime içime...

Mumlar bıraktı huzurlu yanışını.

Titriyor bedeni alevin,tütüyor sevdası tüm yanmaların...

Eri dudaklarından dudaklarıma damla damla kar ruhundan sevgilim,

Baharın kışı belinden sımsıkı tutup yakalayan öpen seven ilk güneşi gibi...

Eri; ak dağından dağıma,suyundan suyuma...

22.04 sevmek; kül ile yanıp yıkamak mı tertemiz toprakla kirlenmiş ruhumu...