Kara bir sinek

 

Bir sinek kondu kağıdımın kenarına,

Uzun uzun baktı akmaya devam eden satırlarıma,

Beğendi,kendinden bir şeyler bulabildi sanırım,

İzin verdim okumasına.

Nereden baksan cesurca,ölüm pahasına,

gün gibi ortasında bembeyaz bir kağıttan dünyanın ışıldayan perdesinde,

Kara bir sinek olmak bile yeterince;

Sen bir de şiir okuma zamanını göze alıyorsun o beyazlığın üzerinde...

İnan,sen harikasın...

Ne dersin,olabilir miyiz seninle biz bir kara sinek kadar cesur sevgilim...

Umarım başarabiliriz el birliği yaparak,

İçimizdeki güçleri kararak,

Gönüllerimizi de katarak içine bu cesaret iksirinin,

Belki bir gün,elele ses sese şiir okuyabiliriz seninle...

Neden olmasındı ki...

Bir sinek kondu kağıdımın kenarına,

Uzun uzun baktı akmaya devam eden satırlarıma,

Beğendi,kendinden bir şeyler bulabildi sanırım,

İzin verdim okumasına.

Bir sineğin gözünden bakalım gel dünyasına bu araf'ın seninle sevgilim;

Bir saniye dursan düşünsen uçsan zihninden onun bir gününü yeter,

Anlarız o zaman onun bir aslandan daha cesur,daha korkusuz,daha güçlü yaşadığını hem de hemen...

Öldürülmenin yegane kaderi olduğunu koymuş genlerinin cebine bir uyarı diye annesinden,

Yine de inadına uçmuş uçmuş sana gelmiş tüm beyazlarına rağmen,düşünsene...

Nereden baksan zor,

Nereden baksan imkansızca bir uçmak,

En basit nefeslerin bile...

Herkesin yemi olduğun bir dünyaya kanat çırpmak annenin kollarından,

yuvandan uyanıp kalkmak bile...

Seni alnından öpüyorum ey gönlün karası sinek...

Ve bil bunu hiç kimse güçlü değil senin kadar,

Lütfen gülümse...

Bir sinek kondu yüreğimin kenarına,

Uzun uzun baktı akmaya devam eden satırlarıma,

Beğendi,kendinden bir şeyler bulabildi sanırım,

İzin verdim okumasına.

Yüzlerce gözünden öperim seni çocuk,

Binlerce gör yaşamayı ve sevmeyi,

Ve vazgeçme hiç uçmaktan ve konmaktan inatla,inatla,inatla ama...

13.13 düşüme konan sinekler balkonu.