- kaç kez seviştin aşk'tan uzak şehirlerde çocuk...?
- bırak elinden abaküslerini,hesap makinalarını...
Boşver...sızlayan göğüs kafesimde ağlarken o tanrımdan miras kemikler,teslim oldum sarılmaların ve altın dudakların afyonuna ben...
Acılarımı içti paylaştı dudaklarımdan zehri sağıp o kutsal perileri üzerimdeki sızıların...
sirenlerimi içtim ben çocuk...
Şarkılar umrumda değildi,sağırıydım bu sessiz gezegenin...
sirenlerimi içtim ben çocuk...
zehri yüzüme,etime sürdüm...
kimse ölmedi,kimse yaşamayı sorgulamadı...
Dudaklarımızdan taşıdık kadim taşlarını mabedimizin..
dualarımızı,dileklerimizi içtik birbirimizden...
Dinledik kalbimizi...
Hissettik sonsuzluğu...sonra hissizleştik...
rüyalara düştük...elele uyandık...
dudaklarımızı ateşe teslim ettik,mühürledik...
Yüzümüzü,yüzümüze terk eyledik...
Sevişmeler sonsuzluğuna ruhumuzu demirledik.
Fezanın fırtınaları bekledi korkup gök gürültülerimizi...
bırak elinden abaküslerini,hesap makinalarını...
Boşver...
Çünkü sonsuzluk,tüm saymalardan öte bir yer...
20.05 çarmıhına gerilen sessizliğimizin,
dikenli tellerden kelepçeleri vardı...
avuçlarımızın içlerine beton çivileri çaktılar çingeneler,birkaç merak sorular doğurdu diye...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder