Ayağımın altından kayan kumların denizleri.
Taşlar gibiyiz hepimiz,binlerce,milyonlarca sonsuz gözlerimizde belki...
Yıldızlar gibi uzak aslında,ama bunaltıcı bir kalabalık ve dip dibe...
Ey koca şehirler,
Ey küçük kalbim...
Sözümü dinler onlarca ejderha kadar köpekler;
Ve kovalar bir arı asırlar boyu beni...
Ayağımın altından kayan kumların denizleri.
Taşlar gibiyiz hepimiz,binlerce,milyonlarca sonsuz gözlerimizde belki...
Ne anlamı var ki birlerin yada kendine has desenlerin yani öyle mi...?
Kumların saltanatında,yekpare kadim ata taşların esareti...
Savaşlar ve yalanlar üzerine kurulmuş bir tiyatro,
Düşler bıçaklanmış,rüyalar tutuklanmış,
Güneşin rengine binlerce isim vermişlerin zamanı bu zaman sevgilim...
Kocaman bir gül olsaydı keşke uzayın saksısında bu gezegen,
Hangi meteor korkutabilirdi ki o zaman söyle bizleri...
Ayağımın altından kayan kumların denizleri.
Taşlar gibiyiz hepimiz,binlerce,milyonlarca sonsuz gözlerimizde belki...
20.52 yarım kalan şiirler avlusu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder