9 Kasım 2026 Pazartesi

tozlu günlükler sandığı -yirmisekiz-

 
bir şiir düşer yere,benim de gözümde kalır mutlaka şiirden birkaç mısra; damarıma basar,kanıma işler muhakkak bir satır,bir cümle...aklımda kalır birkaç mısranın mutlaka yankısı...her şiirde beni yakalayan birkaç kırıntı parçasını parmak uçlarımdan toplar tadarım dudaklarımın ardında...

şiir kumaştan mendil,bir ucu yüreğime asılı...doğru,ve her şiir kumaştan bir mendil...kenarından birkaç işlemede takılı kalır gibi bakışlarım,bir yada birkaçında o mısraların kalır mutlaka benim de aklım...

gri dudaklarınız susmuştu zalimliğini,
hapsedip dilini...

çatlamış dudaklarınızın omzundan kayıp düşen askılı bir elbiseydi sanki avcunuzda sımsıkı sakladığınız, şu zaman dedikleri...

dudaklarınızdan beyaz düşse bir siyAH uyanıyordu,
ve siyahı soyunsa dudağınız, beYAZ'a düşen bir kiraz kızarıyordu alev alan gülüşünüzde...

ah çeken yazların,ve tüm siyah beyaz fotoğrafların hatrına,dudağınızdan gri bir akşam batıyordu kıymık gibi elimize...

el ele sızılar kahvesinde, balıkçıların deniz kokan yorgun nefeslerinde demlenen çayın eşliğinde...


08.50 tozlu günlükler sandığı -yirmisekiz-

Hiç yorum yok: