Gözlerinden düşeyim tüm ölümlerine mahşerin

 

Ölümden döndüren sevmeler.

Ölümü dirilten aşk'ı var ruhunun.

Hiç hissettin mi,hiç duydun mu fısıltılarını,

hiç kokladın mı güneşin çocukları ışıklarını...

Kim daha hasta,kim daha sakat bilinmez,

Kim daha yakın ölüme sayılamaz,

Sisli,zifir beyaz bir yol yaşamak sevgilim,

Bir adım sonra ne var görünmez...

Kim derman,kim zehir sanılmaz.

Hiçbir zahir,dudaklarını saklayamaz gözlerimden,

Gözlerimi kapar yine de bulurum güzel kokusundan dudaklarını,

damar bir güvercin gibi yuvasına,

Beni mahşerden salsa Tanrım kadim ellerinden savurup göklerine,

Kimine bin ömür,kimine bir nefeslik zaman,

Düşerim iki göz kırpman arası tam da önüne...

Ölümden döndüren sevmeler.

Ölümü dirilten aşk'ı var ruhun.

Çekip alıyosun beni tüm adımlarımdan,kaderimden bilmiyorum belkide...

Ah sevgilim,

Güzel sevgilim,

Uzat dudaklarından en kudretli zehrini dağların,karların;

Gözlerinden düşeyim tüm ölümlerine mahşerin...

09.06 gözlerine kurulu bin çalar saatler okulu.