Dem kanamasın,daha fazla

 

Çayımı bıçakladım bu sabah,

Saplı duruyor bardağın göğsünde hala bıçağım;hayır çıkarmadım.

Göz kapaklarımda bebek depremler var sevgilim,

Titreyip duruyorlar kaygılı alevleri gibi gecesinde bir mum'un...

Çatıya tırmanmış elinde mor çiçeği ile bir devedikeni,

Nasıl çıktın sen oraya,nasıl ulaştın demedim sormadım,

Bir damla toprağın yokken tutunacak boynunu kaldıracak,

nasıl tuttun mavi göğü boynundan,nasıl tırmandın kat be kat bir beton evi sanki bir ağaca tırmanır gibi...

Çayımı bıçakladım bu sabah,

Saplı duruyor bardağın göğsünde hala bıçağım;hayır çıkarmadım.

Bukowski'nin mavi bir kuşu varmış;

Bende kuş çok sevgilim,

İçim bir mayıs bahçesi,içimde gökler kırlangıçlar dolu sevgilim...

Göç ediyor düşlerim mevsim mevsim tüm soğuklardan yalnız senin sıcağına;

Sanki yazılmışsın gibi herşeyden önce kanıma,

Hep aynı yer çağırıyor beni içimden çırp kanatlarını haydi durma diye senin sıcağına...

Öyleymiş gibi görünse de,bir şey bildiğim yok sevgilim,

İnan sen güneşe,ağaca,çimenlere...

Ağaçlar ve insanlar tutuşacak çünkü eninde sonunda elele,

Ve yenecegiz tüm ama tüm kötüleri...

Isırganlar dahi ısırmayacak artık bizleri,

şifası olacak her derdin,ve dermanı bile gerekirse aşk'ın...

Çayımı bıçakladım bu sabah,

Saplı duruyor bardağın göğsünde hala bıçağım;hayır çıkarmadım.

Bıraktım;

Dem kanamasın,daha fazla...

08.24 kanayan kaynayan demler dergahında,

yeşil filizleri kesip eziyor bir kadim,

her güzel umudu öldürmek istiyor yorgun bir umut,

neden ve neden bilmem ki; 

söylesene anakin,seni annen hiç sevmedi mi,

başını okşamadı hiç "bir damla saf sevmek" gayesiz ve amaçsız daha önce...?

* her güzel şeyi; an gelir neden ezmek koparmak yakmak yok etmek ister ki bir ruh,bilemedim ben bu insanı...