Anadan üryan halim,yaşım üç yada otuz üç bilmiyorum

 

Anadan üryan halim,bir parktayım,

şehirde kimse yok,bomboş her yer,

kan kaybetmiş artık kanı kalmamış kalbim gibi...

Yaşım üç yada otuz üç unutmuşum,hangisindeyim..

Anadan üryan halim,bir araftayım,

Kendimi unutmuşum,sanki bir rüyadayım...

Benim türkümü kuyruklu piyanolar çalıyor sevgilim,

Göğü kaplayan bir ejderha gibi upuzun kuyrukları üstelik...

Anadan üryan halim,bir öpüşmenin tam öncesindeyim,

Sevişmek bir adım kadar yakın,ama,

Ben kovulası bir durgunluğun tam da pişmanlığındayım;

Kızma bana ne olur,

Kalbim çok acıyor,

Ve hayır inan hain değilim,sadece insanım...

Anadan üryan halim,sen beyaz papatyalardan bir örtü,ve kızıl gelinciklerden kadife bir çarşaf gibi uzanıyorsun boylu boyunca o kutsal çayırda,

Yeşil bir denizin koynundasın,

Ben de içine uzanıyorum cennetin usulca,

Korkmadan,

Varsın alsın götürsün beni şu ölüm...

Tutkulu sevişmeler atlası,

Bin deniz,bin okyanus geçiyoruz,

Kulağımızda ölüm türküleri,geçmişiz karşılarına sirenlere gülüyoruz,

Korkutmuyor beraberken yalnızlık yada ölüm bizi,

Eleleyiz,göz göze...

Unutuyoruz her şeyi,ölümü bile...

Sanırım yaşadığımızı hissediyoruz taa iliklerimizde bile...

Anadan üryan halim,sanki bir zırhı giymişim üzerime,

Bir tüy kadar hafif oysa sevmek ve bir deli'nin cesareti sadece,

Sorsan,

Hiçbir şeyden artık korkmuyorum...

Anadan üryan halim,yaşım üç yada otuz üç bilmiyorum;

Seni gördüm,yeniden yeniden kan okyanuslarından doğup geçip sanki bir kez daha doğuyorum...

Anadan üryan halim,

Üzerimde beyaz tertemiz bir çarşaf,

Kefen mi,anamın beyaz elbisesi mi inan artık hiç bilmiyorum...

08.21 anadan üryan halim...ve bir deli'nin cesareti tüm yürümelerim,attığım her bir adım...