Gök, yer, bulut

 

Gök, yer, bulut...

Üç kuşum var,

Evet sanki dilek gibi...

Olduğu gibi kalsın,bırak lütfen,değiştirmeye çalışma hiçbir şeyi,

Her şeyin başladığı,başladığımız o dakikalara yakın kalsın her şey,ne olur...

Saçlarını taradığın rüzgarındaki o ufacık yön bile,

Bırak aynı kalsın.

Darlama kendini...

Gök, yer, bulut...

Üç kuşum var,

Evet sanki dilek gibi...

Kaçıncı yeniyim yada kaçıncı eski bilmem inan,

Yazarım nefeslerimden topladığım yaprakları,

otları,yemişleri sadece...

Dönemler,tanımlar,sınırlar inan umrumda değil.

Bir sen bak bana,

sen kokla,

yeter...

Gök, yer, bulut...

Üç kuşum var,

Evet sanki dilek gibi...

Parmaklarına istemeden bulaşan bir damla bal gibi yapışkan,tutkulu ve aslında lezzetli,

Endişe ile silmeye çalışmak,kızmak yersiz sevgilim,

Daya dudaklarını,em bir damladaki o lezzetli kainatı,inan başka bir şey yapmana gerek yok,

Bu herşeye,ama her şeye, yeter...

Gök, yer, bulut...

Üç kuşum var,

Evet sanki dilek gibi...

Konuşmasalar da önemi yok,öyle seviyorum hepsini...

10.15 Gök, yer, bulut...

(mavi,yeşil,beyaz bir kuş göğüs kafesimde...)