Önce avuçlarımı sıktım,
Toprak taştı dosta düştü.
Durmadı bin gün yağmur ardına koştu.
Kabri yemyeşil nergis koktu.
Dudaklar ıslandı,dil kurudu,dualar yaprak döktü.
Mısralar canına kıydı tabuta düştü.
Kullar yalan sardı kabre koştu.
Sitemler çığlık açtı,
Derdin sonsuz çölünde,
Atım çatladı da yere çöktü...
Kaldım yayan,kaldım üryan.
Gün terk eyledi,ay sindi.
Kaç derman yaprak kırdı dalından,
Kan bile vazgeçti al'ından...
Önce avuçlarımı sıktım,
Toprak taştı dosta düştü.
Durmadı yüz mahşer peşime düştü,
Bir gaz lambası idi kırık yüreğim,
Akşamın üç kelebeği alev'e üşüştü...
21.25 yerçekimi silinmiş gökler...okyanuslar uçuşuyor başımız üstünde...balinalar leylekleri mevsimimizin...süzülüyor zaman gözlerimizden kopup yüzen solgun bir yaprak gibi dalında...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder