- neden bilmiyorum,o süslü güzel koltuktan aşağıya bıraktım kendimi...yere koydum .ötümü.bağdaş kurdum saklı gizli gecenin karanlığında kendime dönüp ve gülüp...içimin kırsalı rüzgar verdi yüreğime; cereyan serinletti bi an için tenimde yanan kavrulan terleten ateşimi...yalan bir huzur buldum ürperen üşüyen ıslanmış etimde,ardımda...sustum...hiç konuşmadım; kendimle bile...neden bilmiyorum,o süslü güzel koltuktan aşağıya bıraktım kendimi...yere koydum .ötümü.bağdaş kurdum saklı gizli gecenin karanlığında kendime dönüp ve gülüp...katır kutur etti eski ihtiyar ahşap bir merdiven gibi .ıçım,bacağım...güldüm,yapayalnız...kimsesiz...
Yine de,sustum...hiç konuşmadım; kendimle bile...
Hangisi doğru hangisi yanlış,inan hiç düşünmedim...bir sesten,birilerinden,bir yerlerden kaçan ve asla yakalanamayan bir tavşan misali hep seviştim; hiç ama hiç durmadan...oysa içimde,ruhumun paslanmış demir derindeki o kafesinde bir aslan aç bitap uzanıyordu gözlerimin umman çimenleri ardında bir yerde...
01.52 arsız ağlamalar ve beklenmedik anda yıldırımlar misali gök yüzünde bir anda ışıldayan yersiz kimsesiz gülümsemeler...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder