otuzluk loş fikirler odası...

kafamda bir ampul yanar

ve hiç durmaz

patlayana kadar...

made in my mind...

emzir beni...

emzir beni tüm uzak günlere yaktıgın pişmanlıgın ile...

emzir beni aramızdaki uçurumda yankılanan haykırışların ile...

emzir beni elimizden kaçan tüm günleri

buruşturup yakan gözyaşların ile...

emzir beni sıcacık özledigim avuçların ile...

emzir beni ısınmak için yaktıgın

kıyılarındaki tüm düşlerin ile...

kaç şafak...kaç kırmızı...

kaç şafak daha geçecek dogmamış sabahlardan...

ve kaç kırmızı daha boyayacak gögü kan rengine

dünyayı sensizligin beyazına söyle...

kaç şafak daha geçecek dogmamış umutlardan...

ve kaç kırmızı daha boyayacak umudun mavisini

kırgın umutlanışların ölümüne söyle...

rengi var mıdır gözlerimdeki bekleyişin

solgun kagıtlar üzerinde öyle...

kuklanın hayali...

kuklanın hayali senaryo üzerinedir ; asla iplerden kurtulmak degildir amacı...ipli bir ölü rolünü herzaman tercih eder bir kukla , ipsiz felç bir özgürlüge...

tatil...

çenemi omzuna yasladıgım ve saçlarının kokusunu nefesim yapabildigim her saniye tatildir bana sevgilim...

taş takvimin yontulan yaprakları...

zamanontemmuzikibindokuz...

saatsıfırbirsıfırbeşgeceyarısı...

zaman dönüp yuvarlanan bir taş önümde durmadan yol alan...

taş takvimin yontulan yaprakları

düşüyor önüme parça parça...

sayamadıgım kadar çakıl parçaları adımlarımın altından

ve geçen zamanların üzerinden

adımlamaya devam ediyorum sensizligi hala...

kaç pazar...kaç yokluk...kaç hasret...

kaç pazar senden uzakta geçti bilmem hiç...

ben işte bu yüzden sevmem altı günden ayırıp pazarı hiç...

seni benden alıp götürürdü diye hep

küsümdür ömrümdeki tüm pazarlara ezelden...