Lolila

" içim kıpır kıpır, bu günde.Sanki cennet gözümün önünde.Sınıfa girdiğimde gördüm onu,o herkesin umuduydu  ...ama en çok benim.Benim en iyi arkadaşım Lolila'ydı o. Lolila gerçek bir arkadaştı yardım ederdi,ayrımcılık yapmazdı... Sınıfın güneşi oydu ,en parlak yıldızdı,güneşten bile parlak.Kabul ediyorum o gerçek değil,ama kime ne yine de hala en iyisi.onu bulduğum gün geçek arkadaş arayışındaydım, resmen arkaşsız kalmıştım,o güne dek.En iyi arkadaşız bu çok belli...   sonsuza dek."

22.03 

Hayran olduğum bir yazarın sihirle ilk yazdıklarından...

eşsiz bir rüzgarı var ruhunun...

SeniSeviyorum...

üç ayaklı bir at düşümde

-Merhaba,nasılsın görmeyeli.

-derin bir yerdeyim,iyi değilim ama.

-ne kadar derin peki ?

-gezegenin balkonundan düşmüşcesine,kainat apartmanını gıpta ile tüm şüphesinden kurtarırcasına zihninde,bir arı diğer bir kıtaya göçüyorcasına,yaşamak denen ateşin tam içinde bir taş yıllardır sönmeden yanıyorcasına,bir ağaç güya sevda uğruna bıçaklanıp kanıyorcasına,bir fil çıkmış ince bir ipe nedendir bilinmez yürürcesine,bir karınca şu dağa el atmış sırtlarcasına,bir nefesten bir nefese bir ömür düşercesine,bir adım atsan sona dokunacak iken bile isteye yaşama düşercesine,biri fermana dünyayı yazmış ama yanarken elinde kağıt,bir harfe dahi bakmayışın kadar,saçını yasınla karlara boyarcasına derin...

09.43 üç ayaklı bir at düşümde.arpa sap kırmış,insan kalemini umrumda mı.tanrının avuçlarından kayıp düşüyor sırtın gerisine o melek.gür kanatların canı yok sanki,bırakmış kendini bu andan sonra boşluğa sanki.uçsa uçası yok,düşse ruhu...üç ayaklı bir at düşümde.arpa sap kırmış,insan kalemini umrumda mı.ruhum melek düşmüş tanrısından,kanadı koparılmış bir sinek misali çaresiz.düşmeler ile savaşmıyor artık tek kanadım...durmuş şiirlerinin vızıltısı...bağlaması sırtında kanatları şiir bir böcek düşüyor dalından yere.

üç ayaklı bir at düşümde.arpa sap kırmış,insan kalemini umrumda mı.

placebo sevişmeler kütüphanesi

Sol yanım felç kavuşmalar atlasım.

Yarım yamalak sabahlarım.

Yarim yamalak mısralarım.

Yamalı fistan küf kokusu hasret mapuslarım.

Bekledim durdum.

Suyum aşım var,soldum.

Sol yanım felç kavuşmalar atlasım.

Bilmediğim hiç gitmediğim gidemedeğim diyarlarım...

Dünya bir avuca sığmış bir gezegen,

Yürü yürü bitmez,

Öp öp kokla birazdan kalmaz...

Sol yanım felç kavuşmalar atlasım.

Altından yumuşacık tüm o uçup gidemediğim prangalarım.

Unuttum kanatlarım ne iş yapar.

Dalım yangın,balım solgun.

Sol yanım felç kavuşmalar atlasım.

Kesilsem,kan aksam artık hissetmez terli sırtım anlarım...

Sol yanım felç kavuşmalar atlasım.

Açtım kafesinin kapılarını.

Azad et kendini istediğin zaman,ne zaman hazır hissedersen beyaz güvercin ruhunu.

Sol yanım felç kavuşmalar atlasım.

Gözüm kapalı rastgele tenine dokunduğum parmağım.

Hep aynı ülkeyi bulmalarım.

Parmak uçlarının deniz kenarı güzel ülkesi,

yeşil otlar denizi dudaklarından kan revan derdiğim sözlerin,

Isırgan otu dünlerin...

Dut kokan ağaçların ılık yaz rüzgarı nefesin.

Dağların en güzel hali o gözlerin...

Sol yanım felç kavuşmalar atlasım.

Bu güzel oyun ve hayat,

Hep aynı ülkeyi bulmalarım...

Sol yanım felç kavuşmalar atlasım.

Hiç gitmediğim,gitmeyeceğim o ülkelerim.

Ve sen doğduğum büyüdüğüm,kendime kazdığım memleketim...

08.59 saatler ki,zaman dersinin kul yalanı...ne derman ne merhemi...sadece fani placebo sevişmeleri...

hamlet'in gölgesinde dinleniyor içimdeki sessiz celladım

Kan kokusu bir sabah gökten şimdi yağan.

Sana geliyorum william.

Ey kuşlar şairi.

Ve düşler kuruyor kitap araları gibi insanların içlerinde.

Ceketini giymiş tüm o solgun yaşlı bulutlar.

Göğün yüzü gidiyor buralardan.
Kan kokusu bir sabah gökten şimdi doğan.

Bir sen demi ocakta şimdi kaynayan.

Şeref yoksunu bir sevda şimdi avucumda,

Gözyaşım ile kuruyan,gücüm ile korunan.

Sana geliyorum william.

Ey kışlar şairi.

Bir kuru güneş yalanı,

Bir kuru gülümseme,belki bir yağmur,

Ve belki dürüst bir kar akşamı içini üşüten, Senelerinden,çaldıklarından seni koparıp...

Sana geliyorum william.

Ey aşklar şairi.

Korkmana gerek yok artık sevgilim.

Bırak çözüp dilini kıyısından azad et tüm gerçekleri artık.

Yüzsün küreksiz tüm gerçekler yalan denizinden akıp geçip her şeyi yakıp geçip.

Hafiflesin artık her şey her yer.

Hafiflesin bendeki tanrı dağı sönmez ateş,sendeki bu yürek yağmurları...

Korkmana gerek yok artık sevgilim.

Herkesi kesmeye hazırım ben.

Her yeri yakmaya hazırım ben.

Her yangını boğup öldürmeye hazırım ben.

Korkmana gerek yok artık sevgilim.

Bu dünyanın o iki hain böceğini ezmeye hazırım ben.

Bir adımda alıcam o değersiz canlarını.

Sana geliyorum william.

Ey düşler şairi.

Şerefsiz aşkları bağlayıp yakmaya hazırım ben.

Korkmana gerek yok artık sevgilim.

Sana geliyorum william.

Ey intikam şairi.

23.51 

hamlet'in gölgesinde dinleniyor içimdeki sessiz celladım şimdi.

Bekliyorum.

her şeyin farkında bir sessizliği içiyor şehrin çeşmesinden kor sıcak intikam kılıcım...

Yarınıma,savaşıma dövüyorum onu.

Keskin sabahlarımın merhametsiz kanlı et çatalı...

Yıllardır hazırlıyorum...

Üç kuruşluk insan pazarı bu zaman.

hain aldatmalar harmanı bir cumartesi şimdi ocakta ısınan...

ve ben hiç aç değilim tüm bu yalanlara sanki,kan kurak yıllar boyu ölüm orucumun kuraklığından...

hamlet'in gölgesinde dinleniyor içimdeki sessiz celladım şimdi.

Bekliyorum.

his...düş...dem...

Bir cam ustasıyım arafımda,

Üflüyorum kendimi...

Binlerce dereceden dökülüyorum sana.

Bir nal ustasıyım arafımda,

Dövüyorum kendimi.

Yüzlerce çekicin sıcağından su veriyorum sana.

Bir çamur ustasıyım arafımda,

Arıyorum ellerimden kendimi.

Binlerce dönüşlerden geçip şu kainatı, dönüyorum sana.

Bir bağlama ustasıyım arafımda,

Bam teline baş koyup vuruyorum kendimi.

Bin türküden düşüp çalıyorum seni.

Bir ip ustasıyım arafımda,

Eğiriyorum kendimi.

Yüz bin fezadan dönüp bir semada örüyorum seni.

Bir çay ustasıyım arafımda,

Bir yangına vurgun kumda demliyorum kendimi.

On bardağın dudağından kesip,yarım yudumun dumanında doyuyorum sana.

Bir dert ustasıyım arafımda,

Tek sızıdan eritip de bir damla suya döküyorum kendimi.

Yetmiş kapıdan yetmiş bir ağlamadan sızıp bir kaşık düşüyorum sana.

Bir küfür ustasıyım arafımda,

Yanıyorum kendimi.

Doksan küfürden seçiyorum cımbız ile harfini de,öyle yazıyorum isminden seni.

Bir su ustasıyım arafımda,

Akıyorum kendimi.

Doksan dokuzdan uçuyorum da güneşinden,bir dağ başına düşüp üşüyüp yağıyorum dudağından sana.

Bir derya ustasıyım arafımda,

Yedi denizin tuzundan yanıyorum kendimi.

Bir gezegenin sularını boylu boyunca yüzdüm de,bir kaşık düşte boğuldum sana.

Bir yaşamak ustasıyım arafımda,

İki Oksijen ile yakıyorum kendimi.

Milyon nefesten vazgeçip,topraktan ölüp dönüyorum sana.

0958. his...düş...dem...ustalık yolunda bir sümükten böcek kayıp gidiyor şu masal denen hayattan.

Fix me ?

- kendini düzeltmek mi ? Anlamadım.Ben bu gezegende varolma savaşı veren bir türüm sadece.Yaşamak telaşı olmalı yalnızca bu her gün uyandığımda içimdeki yani.Neden ve neyi değiştiriyorum,neyi düzeltiyorum.soruyu düşünmen yeterli aslında;cevabı aramana hiç gerek yok hatta o zaman.boşver cevapları.sen soruda kal.kendin olarak kal...ne zaman ki beceremediğini hissedersen bu yaşamak denen iş olma telaşını;dur önce,derin bir nefes al,hiç bir şey yapma,bana güven.tek yapman gereken,etrafındaki bu gezegene bakmak,kendi türünün binlerce yılının bilgesi olan her bir canlıyı izlemek uzun uzun.belki anlamaya çalışmak,anlamayı beceremezsen taklit etmeye çabalamak sadece.gaudi'nin de dedigi gibi bi zaman."ben arıları ve doğayı izledim,taklit ettim sadece..." katalan diyarını görmene,oraya gitmene gerek de yok hayır.köylere git.yaban arılarını izle yeter mesela,belki kırlangıçları biraz...her şeyin en iyisi için tek yapacağın bu yani.zorlama fazla.gerek yok.gevşe,sal kendini.süzül suyun akışında sadece,su taşısın seni.sen göğü izle yosunların üzerinden kayarken,üzerindeki buluttan düş dünyasını mevsimlerce yalnızca...

Kendini düzeltmek mi ? Sen hiç bir ardıç istedi diye yapraklarını döken bir söğüt gördün mü.bir çekirgenin kurbağaya kafasında savaşlar açıp günler boyu durmadan ard arda zıpladığını olimpiyatlarca yada.yaşamak telaşı hepsi sadece.daha büyük anlamlar yüklemeye,katmaya gerek yok inan.tanrıların masallarını dinleyerek büyüdü insan insandan,ve tanrıcılık oyunları ile kandırdı kendini hep.bunların hepsi sadece karın ağrısı.bunu bil yeter sevgilim.ve sifonu bırak doğa çeksin.

0836 fix me ? fix yourself ? alla alla ? hayırdır ?

bi sessizlik oldu sonra bi anda.

ve sonra foşşşşş dedi dünya...

Ekvatordan buzlara esen ılık bir rüzgarı var nefesinin sanki

- dönüyor başım dönüyor yer,dönüyor yüzüm.

- ne yapabilirim senin için ? Duralım mı ?

- durursak ölür her şey.durursak nokta koyulur nefesinden eğirdiğin her sözüne...

10.44 dünya bu kadar hızıyla dönerken,içindeki her şey durduğumuza inanırken...

* Ekvatordan buzlara doğru esen ılık bir rüzgarı var nefesinin sanki.ve ben onunla ekiyorum uçuşup kaderine süzülen taç yapraklarımın arasından dünyamdaki her tohumu inanki...