Ve sifonlar çekilir;
Bir kıyametin provası başlar ve gezegende sevgilim...
Yine de bilmez karıncalar hiçbir şeyi;
Rol çalar tanrısından gözleri açık bikaç kör ve belki bir tutam rüzgar...
Lakin yine de değişmez herşeye rağmen tüm bu beşer.
Cahil kalmayı seçer yine de gencecik dallar ve tüm ıslak yeşil bu kutsal çimenler...
Seller alır götürür tüm korkuları,kaygıları ve yersiz her şeyi ama herşeyi...
Ve sifonlar çekilir;
Bir kıyametin provası başlar ve gezegende sevgilim...
Yine de bilmez aşıklar hiçbir şeyi;
Nefessiz karanlığa umut olan ışıkların kırıntısında birer adım,birer umut,birer pusula olduklarını mesela gecede uçuşup duran tıpkı o ateş böcekleri gibi...
Bilmeden uçuşur ruhlar,bilmeden ışıldar kainatta tüm bu kutsal sevdalar ve davalar...
Ve sifonlar çekilir;
Bir kıyametin provası başlar ve gezegende sevgilim...
Yine de bilmez "sevişmek" utanıp hiçbir şeyi;
Misal aleminin kışında sokakta kalmış bir çocuğun ruhunun ellerinin arasında doğup büyüyüp tüm rüzgarlardan sakınıp sakladığı,adım adım bir bir sırasıyla yanan umudunun
,bir sönüp bir yanan yeniden ve yeniden,bir nefes ömürlü kıvılcımlardan alevleri gibi...
04.40 kokan bu dünya değil sevgilim,hayır.
Kokan bizleriz,bizlerden artan,ve tüm bu arta kalanlar...verimsiz virüsler anomalisiyiz bilmem belki...
* Kutsal kibritler bazilikası.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder