14 Kasım 2026 Cumartesi

kendiyle konuşan teselliler

 

" kendiyle konuşan teselliler karıştırıyordu yalnız tenceresinde ve kıyametten filiz vermiş bir mutfakta...hangi mahşerin tuzu serpilse ve değse yarasına, yarada sanki bir volkan sızı kaynıyordu...dayanılmaz bir acı dese de dudakları,dayanıyordu ve bunu hep biliyordu yine de..."



10.26 kapısı açık unutulmuş öpüşmeler...cereyan üşümelerde birbirine sarılan dudaklar,ısıtıyordu durmaksızın bir ömür titreyen yüreklerini de...


Hiç yorum yok: