10 Ağustos 2009 Pazartesi

güzel sözler...güzel şarkı...


Herkes Aynı Hayatta

Kendini Bişey Sanma

Ne Kadar Çok BiLirsen

O Kadar Bela Başa


Sen Bilirsin Aslında

Aklımdan Geçenleri

Zaman Herşeyi Çözer

Şu Beklemek Olmasa


Gözlerimi Açsam Da Sen Çıksan Karşıma

GeL Beni Azat Et Kayboldum Karanlıkta

Ben Bizi Unutmam Gitmek Yakışmaz Bana

Yolcuyuz Hayatta Sen Gel Otur Yanıma

pisagor...iki dik kafalı kenarın hulahup dairelerinin kareleri toplamı , hipopotamın poposunun karesine eşittir...


kareleri toplamı...oldum olası bu kafasının kenarına şapka diye iki rakamını takan rakamları hiç ama hiç anlamamışımdır...ögretilenler yada ögretilmeye ugraşılanlar yüzünden matematigi bir türlü sevememişimdir..başarılı olsamda olmasamda...başarılı olmanın bir anlam ifade etmedigi bir derstir matematik benim için...belkide ilkokul üçüncü sınıfta bir matematik dersinde ögretmenden haksız yere yedigim o saglam dayaktan sonra kapatmışımdır tüm kapılarımı matematige...bilemiyorum...pek toplamam odamı ,bilinçaltım hep dagınıktır benim...katlı herşeyi dagıtır bozarım her toplanışında...neyse bunlara ragmen bu önemli adamı çok severim...pisagor...hem ezberlenmesi en kolay hemde anlaması en kolay teoremdir belkide bu bizler için...hep akılda kalabilen ender teoremlerden hatta...hatırlayalım...


'...bir dik üçgende...iki dik kenarın karelerinin toplamı...hipotenüsün karesine eşittir...'

herkes onu...bu teoremiyle tanır....


ama o aslında çok daha fazlasıdır...


pisagor kimdir...



MÖ.500'lerde...ege'deki sisam adasında doğmuştur....

gençliğinde mısır'a gitmiş...ve orada yaklaşık 30 yıl kalmıştır....

mısır'a gitmesi ise...bir rastlantı değildir....

o dönem mısır gerçek bir inisiyasyon merkeziydi...

çok üst düzey okült bilgilere sahip kişiler burada yaşar ve yine oradaki mabetlerde seçtikleri kişilere...özel yöntemlerle bilgilerini açıklarlardı.....

bu mabetlerdeki öğretime ise herkes giremezdi...girenler için ise...yanlızca iki alternatif vardı....

ya bir ermiş olmak...ya da o mabetten hiç çıkmamak ve ölünceye kadar orada kalmak....


pisagor....işte bu özel eğitiminin ardından....bir okul kurmuş ve kendi öğretisini oluşturup öğrenci yetiştirmiştir.....

pisagor ve öğrencileri...koyu birer vejeteryandılar....hatta 1900'lü yılların başına kadar...vejeteryan olanlar için pisagorcu denirdi....böyle bir terim yoktu çünkü...


sayılara tutku derecesinde bağlıydılar....onlara göre sayı...aklın cisimleşmiş haliydi....ve her sayının da özel bir anlamı vardı....tek sayılara hayrandılar....her tek sayı özeldi...


incelendiğinde....öğretisinin sufizmle de benzerlikler taşıdığı görülür.... büyük bir ruhsal gelişimin ardından....Tanrı'yla Bütünleşme gelir....


düşünüyorum da...... eskiden bilim.....ve bilimadamları böyleymiş.....şimdiyse....?

bir altınoran'ı düşünün.....bu tamamen eskilerin bir keşfidir.....altın oran...

doğanın özünde zaten vardı...bulunması gerekiyordu....bulundu da...

parmaklarımızdaki....o çizgiler bile....altın orana uyar.... eski bilginler bunları araştırırlardı...



bu günse....? ? ?





okudugumuzu anladık mı bölümü ;

okült ve inisiyasyon nedir ve anlama gelir...bize bir yararı var mıdır...araştırılsın ve sakın ha sakın cümle içinde kullanılmasın...


tamam çay molası on beş dakika...dagılalım...

teşekkürler arkadaşlar...

sevgilerimle...
eski ama çok çok eski kafalı

kapasitesi sıfır beceriksiz hocanız...
ben...

9 Ağustos 2009 Pazar

kağıt uçaklar pistinden rötarlı itiraflar...


dün kumdan kaleler dikmesini deneyip deneyip başaramayan bulanık bir kız , şimdi önümüze cümlelerden gökdelenler diker olmuş...inanmadığın sorular yada inanmak isteyip başaramadığın sorular , aceleyle katladığımız şekli pek düzgün olmayan kağıt uçaklara benzeyebilirler bazen...dördüncü kattan defalarca attığın düzgün katlanmış tüm uçaklarından daha uzun , daha süzüle süzüle ve daha kuş gibi uçabilirler gözlerinde...bazen şaşırtır bizi hayat...

gökten üç elma düştü...



gökten bir kıyıya üç kayık düştü...

biri sallandı

biri salladı

diğeri de onları izleyip ağladı...

çöl yüregimin soguk kumları üzerinde...


kalbimin içi bu kadar sıcakken
ve geceler gözlerimde bu kadar soguk...
tuzla buz olur tüm düşüncelerim ve kederlerim
bu iki uçurum arasında
ve şiirlerimden geçilmez bir çöl olur gözlerimin gecelerinde
yüregimin kumları...
gülüşüm kum fırtınası...

uçuşan parmak uçların...



birikiyor ellerimde bal özlerim bal sözlerim

ne zaman gelicek ve konacak

avuçlarımın göbegine

uçuşan rengarenk parmak uçların...

kim emecek

yüregimde biriken tüm yalnızlıkları...

ve kovanı neresi diye düşünürken

uçuşan o güzel parmakların ,

konar

giriverirler

saklanır gibi

cebine kibarca...

bana yazılan sözlerin saklı oldugu bal cografyasına...

benim burnumda

merakın heyecanlı taze kokusu...

petek petek aşk birikiyor gözlerimde...

balı sözlerin

işçisi uçuşan parmakların...

ve kavanozu ben...

bulut alfabesi...



bulutların dili olsa

acaba nece konuşurlardı olan biteni aşagıda..

hergün degişen sayfalar misali gökyüzünde

ne diyor bulut alfabesinin harfleri bize söyler mi

gökte güneş

gecede ay sence...

hergün bir masalın sayfaları döner durur üzerimizde

masmavi defter

bembeyaz harfler

kudururum meraktan ama

yaprak dökmem hiç dibime...

yüregimde çam kokusunu demler

durmadan sözlerini bir türlü anlayamadıgım

bu şarkısını dinlerim fezanın...

çam kokusu zamanların gölgesi altında

rüyalarımın kozalaklarını toplarım ayaklarım yanından...