kalbimin hiroşiması.

 

- kitlesel imha silahı hislerim.an'ımı bıçaklayan keder.

kalbimin kurak bozkırı.gözlerimin uçsuz bucaksız seddi.kendimi bağladığım gemim,orta direkteki havadar mahzenim,ah hep haritasız şu gemim.susuz bir bahar.güneşsiz bir sabah.yıldızsız bir gece.balıksız bir deniz.sensiz bir ben,ve aynada sabahleyin...

- dudaklarının dağında bir çeşme var sevgilim;doruklardan bir mısra erir karından,dudaklarına zincirlenmiş bir demir bardak dudaklarım,ılık şiirinle dolmak istiyorum...

Ve iç beni gönlün dolup taşıncaya dek sevgilim...

- kitlesel imha silahı hislerim.Ve aklıma düşen harakiri'lerim var sevgilim...

22.37 kalbimin hiroşiması.

kutsal kabirler yamacında

Bitti.

Sorguya mahal yok.

Sual gereksiz.

Tohum kırılmadı işte,

Taş'a döndü kalp,kar buz su fayda etmedi,

Can vermedi.

Bitti.

Toprağı değilmişiz demek ki,

Demek düştü bize sadece...

Bitti.

Aldandım mı ey kalbim söyle,onca sene...

Arp'ın altın telleri bir bir koptu,

Bağlamanın göbeği çatladı dura dura beklediği duvarda...

Bitti.

Manası nafile artık,

Haz öldü,

Yeşil filiz tüm fısıltılara saklanmış dualar sararıp gömüldü mevsimin pas rengine çoktan...

Bitti.

Ruhu tozlandı tüm sevmelerin,

Eti çürüdü tertemiz çocuk inançların gözlerimizde...

Aşk,burnumuzda çiçek kokusu ile kanadı durdu bir ağız dolusu kadar,

Ve bozuldu tüm edilen yeminler;

Affet bizi sevmek,

Bitti.

Nafile artık ıslanan gözlerinde açan bu ilkbaharlar sevgilim.

Kabrine düşen soğuk bir et parçası gayrı üşüyen dudakların yüzünde,

Ve ziyarete kimse gelmiyor artık,

Su dökeni yok tozlu öpüşmelerin karanlık akşamüstlerinde kutsal kabirler yamacında şimdi.

Yemini tutulamaz dilimizde dövdüğümüz ateşin sevgilim,

Suya dönmüş demirleri suya veriyor gözlerin sanki,

Duman duman gülüşün hala gözlerimde.

Bitti.

Beni alıp götürdü,

Kalmadım geriye hiç.

Bitti.

21.49 fin.

bu kaçıncı güneş göklere doğan.

 

Dudaklarından demlediğin siyah su damlasın aksın dudaklarımdan içime.

En demlisinden bir sıcak bardak dolusu şiir ısıtsın dudaklarımı ocağın soğuğundan kaçırıp sarıp sarmalayıp,

Isıttığım dudaklarımdan dokunup yazayım yumuşacık bir mısrayı yanağından boynunun ince asma köprüsüne,

Titresin dursun her öpüşümün adımında ellerimde ruhunun ipleri...

Dudaklarından demlediğin siyah su damlasın aksın dudaklarımdan içime.

Güzel rüyaların otelinde biten mevsimin saçağında yağmuru izleyen yapayalnız kalan ruhum.

Artık konuşma sevgilim,

Çıkart üzerinden dilindeki tüm saklanmışlıklarını,

Üryan satırlarımız kalsın bir tek çocukluğumuzdan bu yana küçük tahta sandığımızdan gözlerimize.

Dudaklarından demlediğin siyah su damlasın aksın dudaklarımdan içime.

Kaçsın tüm uykularım gecelere teslim ellerimden,

Yansın kabuslarımızdaki tüm kötülük kar vakti tepelerinde kaybolmuş bilincimizin...

Bir dua ile mühürlenmiş dudaklarımın Sahra'sına

Güneş doğuyor işte yeniden sevgilim,

Donarak ölen tüm dünler canlanıyor bir bir ısınıp şimdi yeniden,

Yanarak son bulacak o kutsal yaşamak tüm bu güzel zaman uğruna;

Cennet belkide uzak bambaşka bir yeşil gezegen sevgilim,kimbilir.

Dudaklarından demlediğin siyah su damlasın aksın dudaklarımdan içime.

Ve canımı alsın ulaşamadan o uzak cennetlere, dudaklarında son bulan,

o binlerce yıl uzaktaki cennet yolunda şu karınca nefesim...

08.51 bu kaçıncı güneş göklere doğan.

salını deviren rezonans.

 

Ne yani iyilik öldü mü ?

Umut öldü mü,inanmak candan kopup toprağa düştü mü ?

Çürüdü mü sevmek,bir mektubu açıp koklamak yüzüne sürmek tozunu,

Eli parlak mı,kılıçlı mı kötülüğün artık,

hainlik bal damlamış gibi üzerine parlak mı,tatlı mı gayrı ?

Kını küf mü erdemin ?

Ne yani iyilik öldü mü ?

Umut öldü mü,inanmak candan kopup toprağa düştü mü ?

Güneş söndü mü ey dost,

Ay yumdu mu gözünü gecenin denizine,

Ne yani yakamozlar göçtü mü bu diyardan.

Sevda kurudu mu sulanmayıp göğünden.

Ne yani iyilik öldü mü ?

Umut öldü mü,inanmak candan kopup toprağa düştü mü ?

Bıçaklar kör mü oldu ey karanlık,

Delikanlılar pazarda satıldı mı yamalı kumaşlar tezgahında bir bir.

Sarardı mı yeni doğmuş yeşiller yapraklar,

sürgün vermiş filiz tomurcuklarının içinde,

Sır kendini verdi mi ele ?

Ne yani iyilik öldü mü ?

Umut öldü mü,inanmak candan kopup toprağa düştü mü ?

Üzümler dalında koruk koparıldı mı erkenden ?

Deniz çekildi mi gerisin geriye korkup insandan metrelerce ?

Suya kavuştu mu kuruyan dudaklar şevk ile,

Merhemi tükendi mi yürekte yaraların,

Rüzgar saçlarından çekip gitti mi uzaklara taşınıp...

Ne yani iyilik öldü mü ?

Umut öldü mü,inanmak candan kopup toprağa düştü mü ?

Duasız kaldı mı kabirler ?

Nefessiz kaldı mı dudağından dudağıma gecenden kalma usulca düşenler...

21.17 salını deviren rezonans.

onsekiz denizi var cennetin,benim ise bir hayalim

 

An gelir mavi gök kararır,

Işığın yalan cesurları oturur dizinin dibine kalakalır.

O altın dev kapı da kapanır,

Develer dahi susuz kalır.

An gelir mavi gök kararır,

Saçını taramaya devam eder deliğinde yine sıçanlar,

Demirler ardında kuru mamaya düşer o koskoca aslanlar.

An gelir mavi gök kararır,

Su uçar,

Güneş söner,

Yazdıkların kalır...

Kitap,"oku" der,

Oysa sen dönüp ardına kaçarsın...

An gelir mavi gök kararır,

Mahşer sararıp düşer dalından yere,

Cehennem yangınları büyür yerde çimenler misali,

Sarraf başkası basamaz har'dan yere...

An gelir mavi gök kararır,

Güneş ölür,

Ay saklanır.

Bulan,bulmayana içlenir...

Adem,alemi bilmeden büyütür doğurur.

Alem adem olur,adem de alem...

An gelir mavi gök kararır,

Kabr'e düşer et,taşa düşer mısra.

Güneş gün olur,gün de güneş...

13.19 onsekiz denizi var cennetin,benim ise bir hayalim...

Rüzgarı saçların mahşerimin

Bir kızıl çam ormanı içim,

Burnumda keskin bir çam balı bıçaklar durmadan genzimi.

Bir kızıl çam ormanı içim,

Islak bir kibritsin gözlerimde bir an tutuşup yanan,

Belki kanarsın içindeki yağmurunu bile,

Ve ben yanar giderim seninle taş çatlasın bir kelebek ömrü,bir gök dolusu boz dumanla o vakit;

Hiç bakmam bile geriye...

Bir kızıl çam ormanı içim,

Ataşı gözlerin gözlerimin,

Yaşamaz hiç bir alem yangınımızdan,

Aşk'ı tek nefes saydığımızdandır,

Hesap,kitap etmeyiz,

Pazarlığı olmaz sevdanın.

Aş satılır pazarda,

Aşk değil...

Bir kızıl çam ormanı içim,

Rüzgarı saçların mahşerimin...

20.24 bir bozlak bıçaklar böğrümden tutup beni,

Bir ağıt tutar kara merhemini çalar yara'ya...

Ve gün oldu,biz tüm korkmaları kundakta bıraktık...

Fetal-maternal mikrokimerizm.

 

Fetal-maternal mikrokimerizm.

Kanımda dolaşıyorsun hissediyorum seni,

Beynime damlıyorsun an be an durmadan,

Yanan bir naylon poşet misali damla damla sönmeden yaka kavura.

Zihnimden geçiyorsun vurmak isteyip vurmayan fırtınaların yumrukları gibi,

Kalbime dolup dolup akıyorsun heryere,heryerime,

Zerre zerre adımlıyorsun suretimi,

Hissediyorum gece donan çölümün kumlarında seni...

Ayak izlerin kalıyor kumlarımda,rüzgarına dek saçlarının...

Fetal-maternal mikrokimerizm.

Dudaklarımda karıncalanıyorsun sıcak incecik bir çağlayan gibi akıyorsun dağlarımdan taşlarımdan aşağı içimde.

İçimde bin tohum dert dökmüş bin derman filiz vermişsin sanki.

Etim kemiğim olmuşsun,

Ciğerlerime dolmuşsun kan kırmızı,nefes nefes...

Ayıramazlar gayrı,

Parçam olmuşsun...

Ruhuma erimiş sızmışsın,

Düşüme doğmuşsun yırtıp yaşamanın altından zarını,

Kırdıkları kemik kafeste,kaburgamda doğup kendini bulmuşsun...

Fetal-maternal mikrokimerizm.

Tarifi yok cennetin yeşilisin,

Düşlemişim,

Olmuşsun...

18.26 yalansız dolansız ölümler örüyorum nasırdan elde hasırdan düşlere...ve tüm hayaller soysuz hala...tüm soylular mahzen olmuş kendine,tüm soylar ateşten bir girdapta...