3 Kasım 2025 Pazartesi

Ve kafesi kırdı aşk

 
Masmavi bir kuş var tek porsiyon esaretimde,adı deniz.
Bir fincan saksıya hapsettiğimiz yeşil yapraklı taze düşlerimiz bir de.
Karıncaların günlerce taşıdığı tohumlar,
Ve birkaç yudum su onları seviyorum diye tek dediğimiz;yazık...
Masmavi bir kuş var tek porsiyon esaretimde,adı deniz.
Versem vuslatını ona,açsam göklerin penceresini açar gibi tüm kapılarını,penceresini,
Biraz uçar ve düşer bir zalimin eline yine o garip,
o güçsüz kanatlı özgürlük kesin...
Kanatları koparılmış o anlatılan cennetin ve tüm o merhametin,rahmetin,yazık...
Masmavi bir kuş var tek porsiyon esaretimde,adı deniz.
Ve kalabalıklar boğuyor artık beni,
Kimsesiz cennetlere sür beni Tanrım,
Kuşlar,ağaçlar ve birkaç ruhun cıvıltısı yaşatır camdan olsam dahi beni...
Ruhlarımızı güden çobanların boyundan büyük ellerinde sopaları,
Oysa beni sessizliğin ile sarar gözlerinden akan sular ile yürütürsün sen,
Kifayetsiz tüm şiddetler gönlümde,bana yada değil mühim değil.
Masmavi bir kuş var tek porsiyon esaretimde,adı deniz.
Ve boynu vurulur düşlerin,güzel yarınların,
Esarete satılır tertemiz kan,
Çünkü haindir insan...
Kağıda satılan topraklar öc alır gün gelir,
Ağaçlar sallanır,yapraklar kaçışır,
Yuvası bozulur has bir can kartalın...
Masmavi bir kuş var tek porsiyon esaretimde,adı deniz.
Ve kafesi kırdı aşk,
Bülbül gül oldu açtı kabirden saksısında...


18.32 kocaman altın kafesler vermiş biçmişler ruhumuza,kelebekler uçuşur geçer durur demir parmaklıklar arasından dilediğince...
peki özgürlük nedir diye sordu hapis duvarların tavanında asılı bir  tırtıl bakarken aşağı kozasından...

1 Kasım 2025 Cumartesi

mavi bir misket parlıyor gözlerimizde yaşamak gibi

 
Kainatın soğuk nefesini üflediği dudaklarından,
Gidilmez uzakların yıldızlarından kanayan ışıltılarını izliyorum.
Saçak saçak ışıklar yağıyor karanlık soğuk bir denizden yükselip feza'ya sanki,
Yıldızlar ellerinden ışıklarını serpiyor üzerimize hafif bir yağmur gibi inan ki,
Ve içiyorum henüz bize ulaşamamış tüm yarınları gözlerinden,
seni usulca öperken...


09.21 fezada misketlerini toplamayı unutmuş sanki küçük bir çocuk;mavi bir misket parlıyor gözlerimizde yaşamak gibi...

gözlerimde kainatın solucan delikleri

 
Kalbim,kendini ısırıyor şimdi.
Hücrem,hain hücreleri yakalamış yiyiyor.
Adil ve sadık yamyamıyım verilmiş sözlerimin.
Aşım,yemeğim yok kalmamış.
Piknikler ki ütopyası en güzel cennetlerin şimdi çocukluğumun zaman tünellerinde,
gözlerimde kainatın solucan delikleri...
Kalbim,kendini ısırıyor şimdi.
Hücrem,hain hücreleri yakalamış yiyiyor.
Liderlik aramıyorum hiç,sizde kalsın;
O,beni çağırır bulur mutlaka,
Kanımda,ezelden yazılı yarınlarımın satırları kaşınır,
Ve kader usul usul eski kadim yaldızlı altın ipine dizilir...
Kalbim,kendini ısırıyor şimdi.
Hücrem,hain hücreleri yakalamış yiyiyor.
Su,ayran tek yediğim bu yolda,
Ve şiirler,beni bu kurumuş yangın yangın alevlerin arasında ayakta dik tutan tek o güneş...
Kalbim,kendini ısırıyor şimdi.
Hücrem,hain hücreleri yakalamış yiyiyor.
Kaç el ateş etse gözlerin,ellerin;
Yine de düşmem yere,
Beni dudaklarından eğirdiğin o bir damla zehir rahmet'e çağırır götürür tek...


09.01 hasretin suladığı çöller; zamansızlık ve ölümler...

31 Ekim 2025 Cuma

kalbimin hiroşiması.

 
- kitlesel imha silahı hislerim.an'ımı bıçaklayan keder.
kalbimin kurak bozkırı.gözlerimin uçsuz bucaksız seddi.kendimi bağladığım gemim,orta direkteki havadar mahzenim,ah hep haritasız şu gemim.susuz bir bahar.güneşsiz bir sabah.yıldızsız bir gece.balıksız bir deniz.sensiz bir ben,ve aynada sabahleyin...

- dudaklarının dağında bir çeşme var sevgilim;doruklardan bir mısra erir karından,dudaklarına zincirlenmiş bir demir bardak dudaklarım,ılık şiirinle dolmak istiyorum...
Ve iç beni gönlün dolup taşıncaya dek sevgilim...

- kitlesel imha silahı hislerim.Ve aklıma düşen harakiri'lerim var sevgilim...


22.37 kalbimin hiroşiması.

kutsal kabirler yamacında


Bitti.
Sorguya mahal yok.
Sual gereksiz.
Tohum kırılmadı işte,
Taş'a döndü kalp,kar buz su fayda etmedi,
Can vermedi.
Bitti.
Toprağı değilmişiz demek ki,
Demek düştü bize sadece...
Bitti.
Aldandım mı ey kalbim söyle,onca sene...
Arp'ın altın telleri bir bir koptu,
Bağlamanın göbeği çatladı dura dura beklediği duvarda...
Bitti.
Manası nafile artık,
Haz öldü,
Yeşil filiz tüm fısıltılara saklanmış dualar sararıp gömüldü mevsimin pas rengine çoktan...
Bitti.
Ruhu tozlandı tüm sevmelerin,
Eti çürüdü tertemiz çocuk inançların gözlerimizde...
Aşk,burnumuzda çiçek kokusu ile kanadı durdu bir ağız dolusu kadar,
Ve bozuldu tüm edilen yeminler;
Affet bizi sevmek,
Bitti.
Nafile artık ıslanan gözlerinde açan bu ilkbaharlar sevgilim.
Kabrine düşen soğuk bir et parçası gayrı üşüyen dudakların yüzünde,
Ve ziyarete kimse gelmiyor artık,
Su dökeni yok tozlu öpüşmelerin karanlık akşamüstlerinde kutsal kabirler yamacında şimdi.
Yemini tutulamaz dilimizde dövdüğümüz ateşin sevgilim,
Suya dönmüş demirleri suya veriyor gözlerin sanki,
Duman duman gülüşün hala gözlerimde.
Bitti.
Beni alıp götürdü,
Kalmadım geriye hiç.
Bitti.


21.49 fin.

30 Ekim 2025 Perşembe

bu kaçıncı güneş göklere doğan.

 
Dudaklarından demlediğin siyah su damlasın aksın dudaklarımdan içime.
En demlisinden bir sıcak bardak dolusu şiir ısıtsın dudaklarımı ocağın soğuğundan kaçırıp sarıp sarmalayıp,
Isıttığım dudaklarımdan dokunup yazayım yumuşacık bir mısrayı yanağından boynunun ince asma köprüsüne,
Titresin dursun her öpüşümün adımında ellerimde ruhunun ipleri...
Dudaklarından demlediğin siyah su damlasın aksın dudaklarımdan içime.
Güzel rüyaların otelinde biten mevsimin saçağında yağmuru izleyen yapayalnız kalan ruhum.
Artık konuşma sevgilim,
Çıkart üzerinden dilindeki tüm saklanmışlıklarını,
Üryan satırlarımız kalsın bir tek çocukluğumuzdan bu yana küçük tahta sandığımızdan gözlerimize.
Dudaklarından demlediğin siyah su damlasın aksın dudaklarımdan içime.
Kaçsın tüm uykularım gecelere teslim ellerimden,
Yansın kabuslarımızdaki tüm kötülük kar vakti tepelerinde kaybolmuş bilincimizin...
Bir dua ile mühürlenmiş dudaklarımın Sahra'sına
Güneş doğuyor işte yeniden sevgilim,
Donarak ölen tüm dünler canlanıyor bir bir ısınıp şimdi yeniden,
Yanarak son bulacak o kutsal yaşamak tüm bu güzel zaman uğruna;
Cennet belkide uzak bambaşka bir yeşil gezegen sevgilim,kimbilir.
Dudaklarından demlediğin siyah su damlasın aksın dudaklarımdan içime.
Ve canımı alsın ulaşamadan o uzak cennetlere, dudaklarında son bulan,
o binlerce yıl uzaktaki cennet yolunda şu karınca nefesim...


08.51 bu kaçıncı güneş göklere doğan.

salını deviren rezonans.

 
Ne yani iyilik öldü mü ?
Umut öldü mü,inanmak candan kopup toprağa düştü mü ?
Çürüdü mü sevmek,bir mektubu açıp koklamak yüzüne sürmek tozunu,
Eli parlak mı,kılıçlı mı kötülüğün artık,
hainlik bal damlamış gibi üzerine parlak mı,tatlı mı gayrı ?
Kını küf mü erdemin ?
Ne yani iyilik öldü mü ?
Umut öldü mü,inanmak candan kopup toprağa düştü mü ?
Güneş söndü mü ey dost,
Ay yumdu mu gözünü gecenin denizine,
Ne yani yakamozlar göçtü mü bu diyardan.
Sevda kurudu mu sulanmayıp göğünden.
Ne yani iyilik öldü mü ?
Umut öldü mü,inanmak candan kopup toprağa düştü mü ?
Bıçaklar kör mü oldu ey karanlık,
Delikanlılar pazarda satıldı mı yamalı kumaşlar tezgahında bir bir.
Sarardı mı yeni doğmuş yeşiller yapraklar,
sürgün vermiş filiz tomurcuklarının içinde,
Sır kendini verdi mi ele ?
Ne yani iyilik öldü mü ?
Umut öldü mü,inanmak candan kopup toprağa düştü mü ?
Üzümler dalında koruk koparıldı mı erkenden ?
Deniz çekildi mi gerisin geriye korkup insandan metrelerce ?
Suya kavuştu mu kuruyan dudaklar şevk ile,
Merhemi tükendi mi yürekte yaraların,
Rüzgar saçlarından çekip gitti mi uzaklara taşınıp...
Ne yani iyilik öldü mü ?
Umut öldü mü,inanmak candan kopup toprağa düştü mü ?
Duasız kaldı mı kabirler ?
Nefessiz kaldı mı dudağından dudağıma gecenden kalma usulca düşenler...


21.17 salını deviren rezonans.