Yırtıldı avuçları,
Kırılırcasına kalbi hapseden kemiklerinin hepsi.
Sancıdı ruhu.
Kanadı ebediyeti çığlığında sanki.
Yırtıldı avuçları,
Söküldü mavi bir ceket gibi gök kolundan.
Islandı nefesi.
Üşüdü kış...
Yırtıldı avuçları,
Yoruldu acılar,yoruldu tüm bağrışlar.
Ve doğurdu kendini insan...
Zaman, 21.57
(K)aralamaca...
Kağıtlar ve şehirler...
Her karalamaca ruhunun en derinlerinden.
Aslında bir aralama anı ellerinden...
Kağıtlar ve şehirler...
Ve insan yağıp düştü göğünden.
Zaman 21.44
Beli bükülür akşam üzerinin.
Yalnızlık diz çöker yüzünün batan güneşi önüne.
Sokak üşür tir tir,
Titrer yürek,savrulur dalında yaprak.
Bir çocuk sek sek oynar,
Gözlerinin güzel çizgilerinde.
Dizi ağrır gecenin bir yağmur öncesinde belki.
Biliyor musun
Of demez kırlangıçlar.
Beli bükülür akşam üzerinin.
Halı yıkanan baharlar açar ılık avuçlarına.
Deterjan kokar mutlu ıslak koşturan
Çocuk ayaklar.
Tüm dünler elinden kayar düşer,
Saatler kırılır,kumlar dökülür.
Anlar rüzgar yer,anılar ataş alır.
Ve beli bükülür akşam üzerinin.
Dizi çözülür sabahın...
Güneşin gözleri gezinir parmak uçlarında.
Şarkılarımız yaş alır,
Yorgun düşer vapurlar.
Denizler gülümser geceye karanlığa.
Beli bükülür akşam üzerinin.
Defter eskir,sayfa çürür.
Üzerinden tüm kurşunları dökülür.
Akşamın beli bükülür...
Sevdasının tülbentinde,fakirin derdi süzülür.
22.17 cırcır böcekleri kalem açıyor çam kokusunda akşamın.
Erirmiş kar,
Dökülürmüş satırlar.
Tüter alev,
Uçuşur küller.
Erirmiş kar,
Dökülürmüş dün,yüzünden.
Çırpınır kırlangıçlar,
Üşür ömür.
Erirmiş kar,
Dökülürmüş avuçlar.
Ürperir akşam.
Diker karanlığı geceden söküp,
Cırcır eden böcekler...
Sızar ay bir türküden süzülüp.
Çatlar bir ıslık dudağında,
Islanır dualar...
Erirmiş kar,
Dökülürmüş soğuk.
Keçesi alev alır kalemin,
Kağıt çıtırdar...
Zaman 00.26
Soyundum.
Üşümedim...
Nefesinin hayalinde demlendim.
Buğusuna döktüm demimi bakışlarının.
Soyundum.
Üşümedim...
Anamın karnı idi cennetim belki.
Ben yüzüme değen ilk sıcak nefesine doğdum.
Ağladım.
Ciğer değilmiş yanan,
Kalpmiş anladım...
Soyundum.
Üşümedim...
Cennet tırmandığım değil,
Düştüğüm yer imiş meğer...
Ateş aldım...
Soyundum.
Üşümedim...
Zaman güneş imiş,
Yüzüm çamur...
El sürsen dökülür imiş gülüşüm.
Meğer ağlamalar sarılmak demek imiş.
Soyundum.
Üşümedim...
Zaman;şu yapılmaz bu yapılmaz zamanı gecenin
01.43
Kalbime bir bıçak saplı...
Soğuk,buz gibi.
Paslanıyor nefeslerim içimde hissediyorum.
Göğsümün denizinde bir fırtına var sanki.
Yüreğim koca dalgalar arasında can savaşında,
Bir yükseliyor bir alçalıyor her şey.
Kan kırmızı denizler dökülüyor,
İçimin umman okyanusuna...
Ve karışmıyor kimsenin kederi kimseninkine.
Kalbime bir bıçak saplı...
Soguk,buz gibi.
Dökülüyorum kırık camdan usul usul.
Kum saati düşlere...
Kanın akıyor gibi usul usul,
Üşüyorsun biliyorum.
Ama korkma sakın,
ölüm ılık...
Zaman; 01.27
Ak yalanlar bahçesi sesin.
Sıcacık kanayan taze yaran.
Avcun denizi tüm mavilerin.
Şiiri yüzün kağıdın.
Ak yalanlar bahçesi sesin.
Memleket suyu,
Dudağının çeşmesine zincirli
Demirden tas gülüşün.
Doyurmaz hiçbiri seninkinden gayrı.
Ak yalanlar bahçesi sesin.
Kulakta uğultulu bir ağrı hayalin.
Ilık rüzgardan bir bardak kara merhem
Kokunun hatırda saklı kurutulmuş anısı...
Ak yalanlar bahçesi sesin.
Diyeti dilsizliğim olsun andlarımın.
Kardan adımlar kağıtlarda.
Sessiz ağıtların mezarı yürüyen hışırtılar.
Cebimde soba kokusu sinmiş düşler.
İs kokusu şiirler...
Ak yalanlar bahçesi sesin.
Canı kurumuş yeşil ceketli tenimi topraktan sökün.
00.23
