Üç güzeller'den duydum adını.
Adın,kutlu bir armağan bana.
Atlas omurum,
Göğsümde kutsal ağrım.
Dünya düz yada misket,önemi yok sevgilim.
Seni yine de korurum...
Ve evet ben de korkuyorum,
Ama yürümem gerek.
Nefes nefes,adım adım büyümeliyiz seninle elele sevgilim,
İstesekte istemesekte.
Üç güzeller'den duydum adını.
Adın,kutlu bir armağan bana.
Dudaklarından dudaklarıma değ yada değme,fisılda bana aşk'ı;
İnan işkence de yapsalar söylemem kimseye,ama kimseye...
Ezoterik çilem;
Bin kez değil on bin yıl çekerim yokluğunu,
Kopar kollarım da,yine de;
Etmem şikayet,
Merak etme,
Düşmem,konu sen isen şayet asla kepaze...
Üç güzeller'den duydum adını.
Adın,kutlu bir armağan bana.
Sen dolaşırsın yılları yıllarca alemi;
Ben beklerim hep seni,ölene dek bizim sokaklarımızda,
Argos'un olurum senin,uzanırım evinin eşiğine...
Ve tanırım seni her yerde,her zamanda ve her mahşerde yine de...
Üç güzeller'den duydum adını.
Adın,kutlu bir armağan bana.
Bir mevsim değil,
Tam yirmi yıl...
Aşk'ın oku; mızrağın keskin ve zehirli sevgilim.
Tatlı zehrim benim,
Ayaklarım çıplak,ve alevler içinde sanki yüzün karşımda sırat'ım...
16.29 fin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder