22 Temmuz 2009 Çarşamba

bir varmış bir yokmuş...


bir varmış bir yokmuş...var yada yok olduguna bir türlü karar verilemeyen zamanlarmış...saat henüz keşvedilmemiş...kendini bremen mızıkacıları zanneden ninja kaplumbagalardan üç tanesi on dokuz mayıs çalışmaları için kule çalışmalarındaymış...en alttaki donatello: hayır önüme hiçbirşey koymayın lütfen. artık yemeyecegim. rejime başladım şu andan itibaren demiş ve devam etmiş. çok şişmanladım çok. artık kendime daha büyük beş artı bir xxl bir kabuk bakmam gerekli diye düşünmüş...ortadaki rafael acaba nasıl poz versemde güzel çıksam diye bakmış ve düşünmüş.çok güzel çıkmalıyım çok.facepokha ekleyecegim fotograflarım harika çıkmalı diye iç geçirmiş...üstteki leonardo nerde kaldı bu monalisa diye hayıflanmış.daha buluşup sortieye gidicez dans edicez hadi be kızım geç kaldık.damsız içeri alınsam seninle ne işim olur ki ama elimiz mahkum işte sana demiş içinden...michelangelo ortalarda yokmuş...okulu ekmiş yerime imza atarlar zaten diye ve cem yılmazın gösterisine gitmiş...gazeteci april kriz yüzünden çalıştıgı gazeteden kovulmuş...fare usta splinter emekli maaşıyla antalyada bir yazlık alıp oraya yerleşmiş ve çocukları unutmuş...bu ne zaman oldugu belli olmayan garip zamandaki bu saçma masalda burada son bulmuş...afiyet olsun...

korkuyorum...


korkuyorum anne...

kalbimdeki karlardan

başımdaki dumanlardan

gözlerimdeki bulutlardan...

korkuyorum anne...

ellerimdeki heyecanlardan

yanaklarımdan akan hezeyanlardan

gerçekligine inandıgım tüm yalanlardan...

korkuyorum anne...

saçlarımdan süzülen yagmurlardan

yagmurlara karışan aglamalardan

acımasızca atılmış tüm satırlardan...

korkuyorum anne...

bu şehirden

bu denizden

bu hisleri yok gören gözlerden...

korkuyorum anne...

dinmeyen özlemden

sönmeyen hasretten

aşkı kül olmayan kalpten...

korkuyorum anne...

aglamaktan

özlemekten

tüm bunlardan dolayı

dogmaktan...

korkuyorum anne...


yagmurların altında ıslanmaktan

aşka koşan duramayan adımlarımdan

kıyılarıma vuran haykıran dalgalardan

tüm sararan eskiyen fotograflardan

ellerimden kayıp giden sözlerden

o sihir gülümseyişten uzak kalmaktan

o cennetin yansıması yüzü kaybetmekten

gözlerinsiz kalmaktan

ona bir daha dokunamamaktan

delice korkuyorum anne...

ışıkları bir anda sönmüş , karanlıkta kalmış ufak çocuk düşlerimden...

yirmidokuzuncu harfe saygılarımla...


いいえわからない日本語


bildigim tek şey hiçbirşey bilmedigimdir...

19 Temmuz 2009 Pazar

the ceLL...




Bilinçaltının sınırlarına doğru...




Yeni ve radikal bir terapi üzerinde çalışmalar yapmakta olan psikolog Catherine Deane (Jennifer Lopez) transandantal bilim sayesinde rüyalar ve derin düşünceler de dahil olmak üzere bir başkasının bilinçaltına ulaşabilmektedir. Sadece komadaki bir çocuk üzerinde denenmiş olan bu yöntem, bu kez bir seri katil üzerinde denenecektir. Katil Carl Stargher (Vincent D'Onofrio)'ın son kurbanı henüz yaşamakta ve bubi tuzaklarıyla çevrili bir hücrede tutsak bulunmaktadır. Catherine, Stargher'in bilinçaltına inerek tutsağın nereye kapatıldığını öğrenecektir. Fakat Catherine'i tahminlerinin çok ötesinde bir bilinçaltı beklemektedir.




Bilinçaltının "Sessizliği"...




"Cell" reklam ve klip alanında pek çok ödülü bulunan ve çalışmalarından bir kısmı Museum of Modern Art'ın kalıcı koleksiyonuna alınan yönetmen Tarsem'in ilk sinema filmi. Tüm kuralları yıkan bir gerilim filmi olması amaçlanan "Cell ", seri katil Stargher'in bilinçaltının açığa çıkarıldığı tersine dönmüş bir "Harikalar Dünyası" adeta. Filmin adını aldığı, Stargher'in kurbanları için hazırladığı 32 tonluk cam su hücresinde çekimler sürerken, özel teçhizatlı dalgıçlar sualtında sürekli hazır olarak beklemişler. Tarsem Catherine'in fantezi dünyasındaki kardan yapılmış saraydan, Stargher'in idealize edilmiş dünyasındaki bilinmeyen krallığa kadar tüm gerçeküstü mekanların tasarımında özellikle Tarkovski'nin filmlerinden yararlanmış. Özel efektlerin kullanılışındaysa Matrix, Star Wars ya da Pleasantville'deki gibi hemen her karede özel efektle atmosfer yaratmaktansa daha az sayıda ve kalıcı etki oluşturması hedeflenen görsel efektler kullanılmış.




Uzman Lopez...




şarkıcı ve sinema oyuncusu Jennifer Lopez Cell'de avangard yöntemler kullanarak bilinçaltına inen terapist Catherine Deane'i canlandırıyor.




The Cell


Hücre


TürüGerilim


Süresi ve Yapım Yılı107 dakika - 2000


YönetmeniTarsem


SenaryoMark Protosevich


MüzikHoward Shore


Görüntü YönetmeniPaul Laufer


OyuncularJennifer LopezVince VaughnVincent D'OnofrioMarianne Baptiste


YapımJulio Caro Eric Mac Leod




'' soyut bir dünya , bir soyutluk bu kadar somut ve bu kadar güzel ancak bu derece harika anlatılabilirdi...''

thE ceLL...


gördügüm en deli en zekice , en uçurumun kenarında bilinmeyen bir nokta filmlerden biriydi the cell...sıradışıydı,çok farklıydı...tam istedigim tam diledigim gibi bir filmdi yani.sinemada izledigimde bayılmıştım resmen...senaryoya , görsel sanat , sahneler derken aşık oldum resmen bu filme o derece yani ( resmen tablo misaliydi bazı sahneler) kısacası hikayeyede hikayenin anlatılışına üslubunada vurulmuştum...hala da çok degerlidir bu film benim için...hatta enfes...dr.hannibal lecter , john doe neyse the cell'deki seri katil carl stargher de onlar kadar eşsizdir gözlerimde...dnr'da dolaşırken öylesine , birde baktımki the cell 2 yazan bir dvd ..o kadar heyecanla aldımki filmi çok mutlu oldum...çünkü filmin devamının gelmesini çok istemiş fakat beklentime bir cevap bulamamıştım...filmi izledim...tek kelime ile yıkıldım...the cell' den sonra bu tam bir fiyasko tam bir amatör işi olmuş diye düşündüm ve çok üzüldüm...ama hala içimde umutlarım var...

17 Temmuz 2009 Cuma

bin dogru cevabı olabilen sorular kırathanesi...


1.yagmur neden yagar ?
2.yagmur neden hep benim üzerime yagar ?
2.aşk sana nedir bana nedir ? (aşk sananedir bananedir...)
3.aşk ne der sana ?
4.acı nedir ?
5.acı çekmek ne işe yarar ?
6.güzel nedir ?
7.güzellik ne anlatır bize ?
8.neden sözler verilir sözler alınır ki tutmuyorsan eger sevenin ellerini ?
9.sevgi nedir ?
10.aşk nedir ?
11.insan ben kimim sorusuyla neden savaşır ki bu kadar... ben olmak nedir ?
önce dumanı üzerinde bir bardak çay al benden eline hatta hatta herkese benden çay ...söyleyin ustaya...şimdi cevapla beni lütfen yudum yudum...her yudumda bir soruyu nefes gibi içine çek ve taa cigerinden gelen en hakiki en samimi en sıcacık cevabı üfle bana lütfen...bekliyorum seni...seni dinlemeyi...hoşgeldin... haydi otur ve konuş kendinle...

15 Temmuz 2009 Çarşamba

kumdan üzgün aslan...



küçücük bir çocuk olsam kumsalda,

küreğimi kovamı alsam ellerime.

tüm kumdan kalelere inat,

kumdan aslan yapsam

sonra yanına otursam üzgün aslanımın.

ve bizimle üzülse tüm kum taneleri,

gelen dalganın sesine...

tüm kaleler siyah bir midye kabugunu çekseler yarıya,

yas diye bayrak gibi göklere...