tükürüğünde boğulan böcek...

sözlerinde ıslandı ilk önce dudakların susuzluğu;
sen birşey söyledin,
ve bir okyanus kıskandı yüreğini derinliğinden...
bu şehir artık dürüstlüğü kalmamış cümlelerin bataklığı sevgili,
çamurların içinde aşk arayan çaresiz ellerin kenti bu şehir...
belkide içine aşk değmiş bir HARF vardı belkide içinde diye,
tertemiz eller boğuluyor bu çamur şehirde hergün...


* tükürüğünde boğulan böcek kadar savaşmamıştı şehir yağmurun ardından...


zaman;
öğlenin şiş gözleri,ve asabi mahmurluğu bardağın üzerinde tüterken...


* dilbilgisi hataları ve noktalama yanlışları seçimlerimdir,gözden kaçırdıklarım değil.

12.36

tepeden tırnağa kırgın...

kutlu olsun...


22.29

kalemimde yalnızlığın dansı...

burnumda bir sabun kokusu,
bir gar sabahı tenimin gerisinde...
yazmaya harp etsem,
kendini vurur en düşman diye ruhum...
kalbimin yağmalanışıdır her atışı göğsünde,
keçede yanık kokusu,burunda kükürt kesiğidir gülüşün gülüşümde...
burnumda bir sabun kokusu,
ve bir gar sabahı tenimin gerisinde...
yazsam yazamam ne kadar uğraş versemde,
kağıda yığılışımdır kalemimde yalnızlığın dansı aslında...
yazmadım ama bu(a)radaydım...


* tenimi kessin diye kar buzdan rüzgara teslim etmemin nedeni,yaşamak denen mahmuzun soğuğunu tenimde bir anlıkta olsa hissetmek istememdendir;istemememden değil...


00.39

kutbun yıldızı'na dayamışım başımı...

bEN.. .

kifayetsiz adımları akrebin...

yazmadım hiçbirşey,
bakındım öyle boş;bomboş uzunca...
buradaydım hep,
ve uzaklara demirliydi gözlerim...

* bu diyarda,sitemin rüzgarları kederin yağmurlarını güdüyordu...

zaman,kifayetsiz adımlarıydı akrebin...ve dört dönüyordu yel/kovan...

00.04

kapat gözlerini,ört kapılarını gördüklerinin...

OY FELEK


- kapat gözlerini,ört kapılarını gördüklerinin haydi.

- isli cam gözlerde,alev alev sözlerini tutuşup yanar dilinin keçesi senin...bilmezsin...

- azalsın usul usul adımlarıyla terketsin bu odayı gaz lambasının dans edip belini sallayan ışığı...karanlığa sarılsın gözlerimiz sonra...

- ...

- göz gözü görmez bir yalnızlık kaplasın sonra tenimizi.görmediğin dudaklarım bir kibrit gibi tutuşsun tenine değen öpüşmelerde...

- zalım karanlıklarda tutuşur oysa ateş böceklerinin güneş kadar sıcak mumdan yürekleri...

- korkma bırak kendini bu karanlığın uçurumuna güvenle...zifirin denizine düş tenine bir kılıcın ucu sessiz saplanırmışcasına...tek ses dudaklarının yaktığı ezgiler olsun kulakların karanlığında...

- şimdi tut ellerimi,düştüğün çayırların üşüten rüzgarını silercesine avuçlarımdan.

- ...

- şimdi aç gözlerini,kendi tenini kesercesine yavaşça ama...acıyacak göz bebeklerin mum ışığının gözlerine dokunan parmak uçlarında belki...geçecek ama merak etme...alışacaksın...bir rüya pişirdim sana...damağındaki tat kadar hasret kat bana...

- oyy felek...

12.32

* şile bezi yelkenler sokağı...gitmiyoruz bir yere...gömülüyüz bu sokağa biz...

mısraların künyesi çakıldı damağıma sevgili'm...

gözlerim ağırlaşıyor sırtlandığı tüm yüküyle...
testi'nin ağzından taşan çeşme damlaları gibi dökülüyor bakışlarım ıslanıp,
yanaklarımın yolu çözülüyor koşturan sel kederlerin adımlarında...
dökülüyor yaşlar bir bir bakışlarımda ağırlaşıp...
dudaklarım ıslanıyor ağlayışlarda;
toprak kokusunda susuyor tüm gömülenler dilimin çam mezarlığına...
gözlerim ağırlaşıyor sırtlandığı tüm yüküyle...
bakışlarım düşüyor taşan nehrimin yüzünden derinlere...
dudaklarım ıslanıyor ağlayışlarda;
kaçıp uçmasın diye dilimde ısırdığım mısralarımda,
yosun kokusu bir ızdırap dağlanıyor...

gözlerim ağırlaşıyor sırtlandığı tüm yüküyle...
ağlıyorum beklenmedik bir eylül yağmuru gibi sonra...
ıslanıyor susan dudaklarımın sokağı,
bir şimşek çakıyor kapanan gözlerimin ardında düşlerimde,
ben çöküyorum bir duvara sırtımı miras bırakıp ardından,
ben ölüyorum sevgili...
dualar yarım ıslanan sayfaların çaresizliğinde...

* isyanlar,toprak kokusuna sarılıp uyuyor göğsümde...
ne kadar okşasam saçlarını,pış pış etsem yüreğini,
çığlık kıyamet gök yüzün yüreğimin gecesine...

02.33

mısraların künyesi çakıldı damağıma sevgili'm...
ve ben öldüm kimseye söylemeden sessizce...
yüzümde gülüşler şehit,
tüm ağlamalar hayin sayıldı sevgilim...
yobaz hıçkırıklar kırbaçladı üşüyen tenimi sonra yavaş yavaş;
düşbaz bir gülümseme örttüler yüzüme ardından,
soğudu dudaklarım,
titredi kelimeler dilimde...
ve ben öldüm kimseye söylemeden sessizce...
yüzümde gülüşler şehit,
tüm ağlamalar hayin sayıldı sevgilim...

HOŞGELDİN ÖĞRETMEN...

HOŞGELDİN ÖĞRETMEN

kararıyor şehir,
korkuyor kocaman düşleriyle küçücük gözler...
kalpte kırbaç sesinde bir kıvılcım uyanıyor sonra : adı merak...
sonra yeniden kararıyor şehir;
hergün biraz daha fazlaca belki...
ışık bekleyen böcekler gibi camda intihar çarpmaların ıssız sesleri.
cebinde cümlelerin azık belki...
durma yine de sen,
lokma lokma at adımlarını...
kararıyor bu şehir,
korkuyor kocaman düşleriyle küçücük gözler,
belli ki seni bekliyor mavi önlükleriyle umut umut
tüm korkan yürekleriyle masum veletler...

şşşttttt sessiz ol ve dinle,
ve duyuyor musun :
hoşgeldin öğretmen !!!
diye selam duruyor ahşap sıralarda tüm sadık düşler...
yüzlerde kızaran otuzluk ampul gülüşler...

00.20

* korkma sen depremlerden,tireyen bu şehrin dizleri sadece...


bEN...