Ellerim yusuf'u kazağımın

 

Sen,rengarenk bir rüzgargülü yemyeşil ağaçlarda.

Ben,uçan kuşları kıskanan bir deniz kaplumbağası belkide senin denizlerinde.

Ellerinle kazıp ellerimi kuyulardan çıkardığın o an aklımda hala,

Ellerim yusuf'u kazağımın kollarındaki kuyuya itilen düşen...

Aklım bir tren olmuş sanki,

durmadan; o göğsünün kemik kafesine, 

özgür bir kuş misali kendini vurup çırpınan,

küçük kalbinden taşan o heyecanına sarılan ilk nefeslerine yeniden gidip geliyorum...

Tuzda yürek,yanıp pişiyorum.

Elimden tutup beni çıkardığın kör kuyularımın karanlığına selam olsun,

Bilmezsin...

Ben orada yaşadım çocukluğumu; orada büyüdüm.

Kır bir at gibi taradım zifirde çocukluğumun saçlarını,

Ve öyle büyüdüm...

22.47 eski güzel günler çağırıyor bizi uzaklardan...FIN.