Kara kutusu yüzün gökler kadar büyümüş içimin

 

Bugün günlerden ne,bugün günlerden kim...

Dudağımda asla yanmayacak ıslak bir sigara,

Elimde mermisiz öksüz boş bir tabanca,

Kim doldurursa doldursun,patlayamam...

Kimsesiz mektuplar,kendi pullarını,hasretini öpüyor sol omzundan...

Kim demiş melekler ölmez,

Melekler ölümlerini seçerler,üstelik...

Kafesi açık kuşlar baharı bir cennet yüzleri,

Bile isteye kalırlar açık kapısı ile kemikten göğsünün kafesinde her gece,

Göçmez kimseler güneye...

Göçmez hisler yaz bahar günlere...

Kalır sevda bağdaş kurup şu kavrulan göğsüme...

Bugün günlerden ne,bugün günlerden kim...

Bu içinde doğduğum gözlerimi açtığım kaza kimin,

Kara kutusu yüzün gökler kadar büyümüş içimin...

Korkmam uçan kuşlardan,mavi düşlerden,

Kanatlarım gerilir durur,çırparlar kendini;

Motorlarım yoktur asla benim...

Bugün günlerden ne,bugün günlerden kim...

Kafamdaki bitmez savaşlarda ölmüş tüm kutsal takvimlerim.

Bugün günlerden ne,bugün günlerden kim...

Bilmem,unuttum.

Bilmem,düştüm ey eski güzel bisiklet.

Pedallar,pedallar,pedallar...

Düşler ve ey bitmiş ekmek merhametsiz hoyrat rüzgarlar;

İtmeyin beni gideceğim yollardan gerilerime...

Bugün günlerden ne,bugün günlerden kim...

Bugün günlerden,seni özledim.

09.02 Fİn.