tozlu günlükler sandığı -beş-

- o kadar incecikti ki üzerine dökülen örtüsüyle ölüm ,
serin bir esintide uçar gider sandılar uzandığı gözlerinden...
o kadar incecikti ki üzerine dökülen örtüsüyle ölüm ,
görmediler belkide...
adına verem dediler,
ama ona son bir dua bile vermediler...
yalnızlığı; onu kabul eden,
ona sarılan tek mezarı oldu belkide...

bir çiçek dahi götürmediler...
hiç götürmedikleri çiçeğin utancını
toprağında sulayıp,
dallarından yaşları ile dökülmediler...



08.03 tozlu günlükler sandığı -beş-