Bir bülbül ve gül'üne

 

Kimler sevişirdi bilmezdik,umrumuzda değildi;

Bunların ötesindeydik,

Ötedeydik...

Hissidaştık,alnım alnına idi,konuşurduk,

sohbet idik...

Duygudaştık,elele idik,yeterdi de herşeye...

Bilmem dünyanın dışını,susmuş dudaklarımızın ardından konuşur idik,

gözler varsa gözlerinden güvercinler uçardı zihnime,

Mektubunu taşırdı bir yel sonra ırak gönlüme.

Gözler de yoksa zihnime düşerdi tatlı sesin bir yankı gibi taa uzaklardan...

Kimler sevişirdi bilmezdik,umrumuzda değildi;

Bunların ötesindeydik,

Ötedeydik...

Yusufdaştık; kendi içimize,içimizde yusuf kuyumuza düşmüştük ikimiz de, 

arıyorduk kendimizi,arıyorduk elini uzatıp bizi çekip kurtaracak Tanrımızı o bizim kendi karanlık kuyularımızda,

bize ait nefeslerimizde...

Sorsan,belki,tutsa ellerimizden usulca bizi,

çıkmaz idik de geri...

Güvenmezdik kendi kuyumuzdan ötesine de,ötesindekilere de...

Kimler sevişirdi bilmezdik,umrumuzda değildi;

Bunların ötesindeydik,

Ötedeydik...

Zihindaştık...

Gönüldaştık...

Zehirdaştık.

Kabirdaştık ve hatta belkide...

Soy adım,üşüdüğün bir serin seherde omzuna örteceğim el örgüsü bir derviş hırka idi ve sadece...

Kimler sevişirdi bilmezdik,umrumuzda değildi;

Bunların ötesindeydik,

Ötedeydik...

Sevdadaş idik,

Bir bülbül ve gül'üne...

13.12 ölümün poyraz nefeslerine açılan yelkenler baharı.