Su kesildi,
döküldü,ve yükseldi...
Buharlaştı kahramanların ruhu terkedip usulca o yiğit bedenlerini.
Su kesildi,
Canı gitti,bahçede kafası kesik yılan misali çırpınan ışıl ışıl ışıldayan hortumun...
Bir yağmur uğurladı ardımızdan dökülüp bizi,
Su kesildi...
Ve unuttum ezberimden düşürüp tüm o ebedi kinlerimi...
Yavru bir kanbur balina kıvrıldı ve miyavladı bana,
sokulup yanıma;
Adını çiçimamatoştik koydu göklerden kollarıma düşen soylu bir tanrıça...
Su kesildi...
Kurudu toprak.
Ve gözlerini yumdu ruhum,bir asır uyudu.
Kozmik takvimim,
Ey çarkı devran,
Anlatacak çok şey var,heybem dolu sana topladıklarımdan.
Sinene düşmüş rüyamda bir gül yaprağı,
Bulutlardan bir denizde yüzüyor bin gemilik bir savaş üzerimizde,
Altında kavuşuyoruz seninle,ve yürüyoruz mahşere elele...
Su kesildi...
Kurudu toprak.
Bırak beklesin başkalarının dilindeki cennetler,
Biz gidelim seninle öz ülkeme...
Su kesildi...
Kurudu toprak.
Zaman esti geçti farketmesi zor bir yel gibi yanımızdan sevgilim,
Yüküm ağır;
Sırtım,karnım,senden topladıklarım hep,
Ve koynuma sakladıklarımdan ibaret tüm misafirim,mirasım...
Su kesildi...
Kurudu toprak.
Hortumun boynu bükük düşmüş yerde,
dilinde son damla ve tek bir kelime...
İçimde sustuğum koca koca şehirler,
İçimde ılık bir nefes gibi tuttuğum taştan,çayırların şehzadesi bir köy,bir evim var...
Çağırıyor beni her sabah tanımadığım seherler sevgilim,
Bağlıyorum kendimi içimde yüzen gemilerin direklerine,istesem de gitmiyorum...
Yoksa kim tutabilir beni...
Hangi volkanın özünü içse de doyana kadar,
Hangi ejder kızsa da yakabilir beni...
Su kesildi...
Kurudu toprak.
Mühim değil inan bir asır da bekletsen;
Toprağın altında uyur,bir umut,beklerim gelişini...
09.25 memleket düşleri,yem verir kuşlara,hepsi kimsesiz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder