Abaküs öpüşmeler vakti

 

Yaşamayı seçen aptallar.

Kimsesiz ve düşsüz; yürüyen çürümüş etler kervanı bu masum zavallı gezegen.

Parmak hesabı yapıp yaşıyorlar şu avuçlarından akıp dökülen eşsiz günü.

Abaküs öpüşmeler vakti sokağın korkusuz akşamında zaman.

Yaşamayı seçen aptallar.

Tek mermili bir altı patlar dudakların oysa,

Çevir öp,çevir öp,çevir ve öp...durmuyorum,

Duramıyorum da asla.

Ölmem kumarında bu sevmenin ne kadar denesem,istesem de;

Dudakların bana sırtını dönmediği sürece sevgilim.

Yaşamayı seçen aptallar.

Güneşi soyunur akşam üzerinden ince askılarını usulca dokunup çözüp,

Üryan ıslak adımlarında yakar kavurursun beni gecenin karanlığında;

Üzerinde yalnız gecede denizin tuzdan tadı ve kokusu giyili kalsın sevgilim...

Yaşamayı seçen aptallar.

Anlamı yok yarının.

Dünü gömdüm toprağa can suyu ile sarıp sarmalayıp,

Kemik saksısında kalbimin her şey ve her yer.

Ve bugünü öptüm ilk filiz,yeşil yaprağın tomurcuğundan hiç düşünmeden uzanıp sadece...

Yaşamayı seçen aptallar.

Almış kalbini bileğinden kavrayıp bir beyaz ceketli şapşal,

Sayıyor tesbih tesbih nefeslerini bir bir boncuklardan,

Ve inanıyorsun ona,her yaşamak bu yada yaşamak bu değil dediği zaman;

Sırtımın zeherli hançer zamanı bu,istesem de asla kaçamam...

Yaşamayı seçen aptallar.

Peki neden bu kadar korkaklar.

Neredesin ey cesaret,

Göster bana bu yüzyılda yüzünü...

15.29 zamanın iskeleti.