Karnıma yumruk atmıştın,iki defa.
Kırmızı ateşten değildi bizim aşkımız;
Hatırla,
Mavi ılık bir alevdi dudaklarımızdan üşüyen boyunlarımıza dökülen tüm o sevmeler...
Savaşlar olmadı o sene,
Vazolar uçmadı camlardan hiç güneye,
Çarpmadı duvarlarına aşk yuvası takvimlerin, düşmedi uçaklar hiç,saydım...,bir bir...
Karnıma yumruk atmıştın,iki defa.
Sebepli sebepsizlerden...belkide.
Okudum,çok okudum inan sevgilim o uzak hasretlerde.
Binbir kütüphane tükettim,kendimi de birlikte...
Tereyağlı margarin simitler,
Parası,hayaline yetmeyen yetişmeyen koca kalpli küçük çocuklar...
Vesile düşler tiyatrosu; dualar ve şükürler perdesi.
Kin dolu öğlenler soyunuyor gözlerimden senin denizine...
Karnıma yumruk atmıştın,iki defa.
Nefsimi zincire vurdum,bilsem de,
o batacak geminin direğine bağladım ruhumu,ellerimi bile bile...
Ne zaman sevişmek istesem seninle,
kırbaca verdim her nefesimi burnumdan ciğerime,
Yandı her nefesim parça parça içimde inleye inleye.
Ah aaah sevgilim,
Bir bilsen,
Bin bilmezsin;
Kim daha ak'tan buz dağı,
Kim daha zifir,katran karası bir bilsen keşke,
o güzel yüreğinde...
Karnıma yumruk atmıştın,iki defa.
Ve öpmemi istemiştin seni üç kez belkide...
Bildiğimi bil o an'larını lütfen.
Kan sızardı her seferimde gerine dönerken çivilediğim nefsimin ellerinden...
Ah aaah sevgilim,
Bir bilsen,
Bin bilmezsin;
Kim daha günahkâr dualar ile mühürlü dudaklarında,
Kim daha sevap ve o güzel gözlerinde...
Bilinmez...
Karnıma yumruk atmıştın,iki defa.
Ve bir kez düştün tanrı dağından kanla sulanmış o yangın odalarda demir ocağı sıcak memleket yüreğime...
00.22 saat geç oldu uyu artık sevgilim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder