ANAKIN

 

Anakin.

Varoluşun erken yorgunluğu.

Acıyı güzelliğe dönüştürebilmek.

İçimdeki karanlık;

Gece,ateş böcekleri,yıldızlar ve ay...

Bir gazoz şişesinde iki bebek güneşlerden çiçek.

Kızarmış ekmek kokusu,balkonda fesleğenler.

Ah o çıtır çıtır sıcacık ekmekler ve düşler...

Beni durmadan mızraklayan yüz süvarisi aklımın,şu keder...

Kan kaybım,ağustosu üşüyen yüreğim.

Anakin.

Varoluşun sevda yorgunluğu.

Kaç yaşında büyümek zorunda kaldın sen ey güzel çocuk.

Dilini bilmediğim coğrafyalar yoğuruyorum ellerimde,

Saçlarında barut kokusu bin çocuk doğuruyorum her gün,

Yüreğim,dört nala ağlayan bir denizatı.

Anakin.

Varoluşun düş yorgunluğu.

Toprağı kazan ellerim,sihirden yolum,kabir tozu parmaklarım.

Islanmış kesik çimler üzerine uzanıyor çocuk hayallerim,

Kutsal kadınlar uzatmış ellerini göklere benim için;

Dualar açıyor yaseminler gibi kadim dudaklarda...

Anakin.

Hain kılıcını vuruyor kendi karnına keskinden keskin saf hükmü diye.

Anakin.

Varoluşun ak yorgunluğu...

Zor nefesler zamanı bir mevsim doğuyor göğsümün seherlerinde...

Söyle,

Kaç çocuk öldürdün içindeki ateşten canavarı doyurmak için...?

18.32 grüne pflaume.