Çocukken görseydim seni,
Tutardım elini,asla bırakmazdım,
Sırtıma alırdım,dünyaya koşardık...
Hafif mi hafif,bir yusufcuğun kanadında mutluluk gibi,
Uçuşurduk seninle heryere...
Çocukken görseydim seni,
Tutardım elini,asla bırakmazdım,
Bilmezdim en azından,büyüklerin hayat adına iç karartan söylediklerini; dinlemezdim...
Sana verirdim parkta beklediğim tüm sıralarımı;
Hatta sana beklerdim,beklediğim her yeri...
Çocukken görseydim seni,
Tutardım elini,asla bırakmazdım,
Suyumu ilk sana uzatırdım,
Ekmeğimi sana bölerdim...
Sana anlatırdım o çizgi filmin en güzel yerini,
Sana yazardım ödevlerin en süslüsünü,en güzelini.
Çocukken görseydim seni,
Tutardım elini,asla bırakmazdım,
Bir avuç buğday ve seninle üzerlerine koşup uçururduk bütün güvercinleri,tüm o meydanı,kuşları...
Sana verirdim cebimdeki en güzel misketi,
Sana katlardım en güzel uçağı,gemiyi;
En beyaz,en güzeli koparılmış dalından,
en yeni kağıdından defterimin...
Çocukken görseydim seni,
Tutardım elini,asla bırakmazdım,
En sevdigin şarkıları söylerdim öğlen sokaklarında parklarında,
En sevdiğin ninniyi okurdum geceleri kendime ninni diye...
Çocukken görseydim seni,
Tutardım elini,asla bırakmazdım,
Seni hiçkimseler ama hiçkimseler üzemezdi,kendinden başka...
Çocukken görseydim seni,
Tutardım elini,asla bırakmazdım,
Sana arılar tutardım iğneler pahasına,
Sana tırtıllar tutardım,sanki korkmuyormuşum gibi...
Çocukken görseydim seni,
Tutardım elini,asla bırakmazdım,
Bırakırdım susmayı,anlatırdım bin katarlık içimi sana günlerce yıllarca;
Bırakırdım tüm en iyi olma,en birinci olma çabalarımı yarışlarda; sadece koşardım yüzümü okşayacak rüzgarı için çocukluğumun,
Saçlarımı sana güzel göstersin yeter bana o rüzgar o güneş;
Kazanmak işte o zaman kazanmak...
İçimde kuşlar,içimde kelebekler mi var bilmem ama,
İçimde bir çöl,içimde bir yağmur bin yıl beklenen,seni görünce;
Yaşım sekiz,ve bilmiyorum bin yıl ne demek...
09.30 vapurların düdüğü ve demlenen çaylar demlikte,şarkılar söylüyorlar huzurlu,birlikte...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder