Bize bir güneş lazım sevgilim;
Sevmek ışığına kavuşsun,aşkın yüzü aydınlansın,
Ve gökler uzansın boylu boyunca önümüze,
Sevişsin bir kez daha çiçekler tozlanmış istemeden unutulmuş arıları ile,
Baharın yüzü gülsün,senin yüzünde,
Ve sen gülümse;
Ben kıskanayım seni tüm göklerden,mavilerden,
Ve hatta fezadan bile,
Tutulsun güneş sonra bir emrim ile,
Kararsın her yer,gözlerini kapasın yıldızlar bile,
Kimse görmesin,göremesin seni,
Her sabah uğruna açılan çiçekler,düşler bile...
Bize bir güneş lazım sevgilim;
Tüm gökler,maviler yalnız uğruna açsın perdelerini; senin olsun...
Maviden dökülsün göz yaşlarımız dahi,
Kabir toprakları maviden bir battaniye olsun örtülsün...
Bize bir güneş lazım sevgilim;
Ben fezada bilinmez kaybolmuş bir galaksinin sekizinci gezegeni,
Sen üçüncü cenneti,kainatın ışıldayan yıldızları ile süslü kolyesinin,
Daha güzel ölemez kimse,şayet ölecek isek de,
Bundan daha güzel bir mahşer yok,
Seninle elele,
yürek atışları karışır iken birbirine,ve göz göze...
Ama yine de,
Bize bir güneş lazım sevgilim;
Giy o har sarıdan,kor turuncu ile sevişen elbiseni sen bir kez daha istersen yine de...
11.12 göğsüme saplanmış oku süslüyorum.başını okşuyorum yavru bir ölümün.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder