Göğsümde şimdiye kadar ölen tüm mezarların

 

Gök,yer,bulut.

Kuşların adı.

Yıldız.

Kedinin adı.

Oxygen.

Tüm sevmelerin,içimizdeki bin kez yeniden tutuşmuş alev almış bin kez yeniden küle dönmüş yangınların göbek adı.

Çekip gidilmişiz.

Terk-i diyar edilmişiz.

Önce öksüz,sonra yetim bırakılmışız.

Belli ki,

Çoktandır unutulmuşuz...

Hayalet bir antik şehir,kaybolmuş ruhlar sokağı içimde kuytum,göynüm...

Yeşil battaniyesini kırılıp üzerine çekmiş bir dağ yamacıyım baharında çocuk gönlünce...

Dualar ve vitamin kutularından lego binaları önümde...

Şimdi kim sever başımı,kim sarılır,kim koklar saçlarımı sanki kendi etindenmişim gibi,söyle...

Söyle ki hemen gideyim koşa koşa eteklerine o ütopyaların...

Durmam inan bir saniye bile...

Gök,yer,bulut.

Kuşların adı.

Yıldız.

Kedinin adı.

Oxygen.

Tüm sızlayan har nefeslerin,kokmasın bozulmasın diye tuzlanmış yanağa gömülü saklı yaşların göbek adı.

Yalnızlığın yusuf kuyusuna bırakılmışız.

Düşsüzlüğün "tüm yıldızlarsız" karanlığı ile korkutulmuşuz.

Adı zifir,içimdeki saklı defterin...

Bir yuva bu yaşamak,

Güneye uçma vakti gelmiş çoktan tüm bizi büyütenlerin;

Ve biz henüz,ve hala büyümemişiz,

Öyle baktın kalbimin içine ellerine alırken yüzümü,gözlerimi,

Seni tüm mevsimden,tüm soğuktan,tüm o masum bakışlı katil karlardan korurum merak etme sen der gibi...

Baktın bana...

Gerisinin önemi yoktu,olmadı da hiç...

Saraylar senin olsun; bana sevmek yeter sevgilim,

Herkeslerin aksine...

Gök,yer,bulut.

Kuşların adı.

Yıldız.

Kedinin adı.

Oxygen.

Göğsümde şimdiye kadar ölen tüm mezarların,

Merhum ellere sıkıştırılmış tüm o sevda mirası satırların,

O kutsal ilk an ve bilinmezler sırrı ile ovulmuş içine sihir sinmiş bakışların göbek adı...

Her nefesin adı var mıdır sevgilim,

Her yaranın,her kabuğun kandan kurumuş,

Her sızının,her ızdırabın bir adı var mıdır,

Her bakışın,yada her gülüşün başka başka anlarda mutluluklarda,

Her öpüşünün bir adı var mıdır mesela sevgilim,

Çünkü an başka,his başka,mertebe başka...

Anlatsan da anlamazlar zaten ama,

Boşver sen,

Yada,

Boşversen,

Biz bilelim yeter; sevgilim...

Nasıl olsa bu hayat,bu yaşamak çok "çiçimamatoştik" değil mi hala ve herzaman...

10.17 adı kim bu hayallerin.