Reyhan kokulu aminler bahçesi

 

Dünlerin yarınları...

Aynıların zaruri tohumları.

Düz çizgiler yalan sevgilim,

Zaman,bir spiral göklerden üzerimize bir yağmurcasına akan...

Dünlere bakan pencereler ve dualar ızdıraplı dudaklarda;

Hepsi bugüne düşen kara toplar,tohumlar,

yarınlara açan akşam sefaları sevgilim...

Dünlerin yarınları...

Hepsi aynılar sokağı günlüğümün sayfalarında yokluğun...

Bir güneş ölüyor ve gömülüyor kor turuncu kanlara uzanıp göklerin koynuna cansızca,

Bir güneş doğuyor bir bebek gibi her seherde ağlaya ağlaya sonsuz mutluluklar uğruna...

Yaralar kanıyor sevgilim,yaralar kanıyor...

Ve kabuk tutmaz hatıralar vakti mevsim şimdi akşamlarda.

Dünlerin yarınları...

Kim kimi seviyor bunca,misali yok sanrımca.

Yüzün,hayalim oluyor;

Yüzünde pijaması yırtık bir zebra yaralı ve dört nala koşuyor,sızan kanını sicim sicim gülüşlerine sürüyor...

Ey Hakk,

Ey Hüda,

Aşk kim,

Ve sevda neresi; and olsun söylemem kimseye,

söyle fısılda lütfen bana...

Dünlerin yarınları...

Reyhan kokulu aminler bahçesi.

21.26 nokta.