kab

 

Armand Amar dinliyorum.

Gök,çimen,bulut karşımda,

Bir gün,bir güneş lazım gelir diyorum bu kab'a,

Sessiz,içimden...

Ağzıma bir kaşık bal çalıyor ruhum susturmak için içimdeki bu canavarı...

Van balım,

Hangi çiçekleri sırladın sihrine ve zehirledin gözlerimi; söyle.

İlmin de faydası yok ya şu saatten sonra; olsun yine,yine de...

Devden dev ruhumu,

Bir tırtıla emanet ettim,

Candan caydım,

Ve uyudum...

09.59 sabah-ı şeriflerin hayrolsun ey sultanım.