O büyük çöplük

 

Toplamışlar herşeyi.

Artmış...; sanki artıkmış gibi...

Eşi,dostu,akrabayı,

Sararan o en güzel kokuları ve kitapları...

Mavi düşleri,anıları,o naftalinli kokusuyla çamaşır aralarına sarılı saklı hatıraları...

Toplamışlar herşeyi.

Yiyip bitirememişler,belli ki...

Tozu,toprağı,o günlüğü,saçları...

Kağıtları ve kuşları...

Tozunu,toprağını,

Her zerreni,ve senden kocaman bir evreni,

Toplamışlar herşeyi.

Dogduğun tüm günleri,

Adımlarını,gülüşlerini ve gözlerini...

Toplamışlar herşeyi.

Onlara göre;

Tertemiz pırıl pırıl her yer,her şey şimdi.

Söyleyin çöpçülere,

Delirmiş olmalılar,

Bulsunlar dünlerimi,o kaybolmuş dünlerin kötü kokan kainatında...

Toplamışlar herşeyi.

Ben neredeyim,ben kimim şimdi peki...?

Bir çöpler kralı belki,

Bir dünler şövalyesi,senin ellerinden kılıcın ile kutsanmış ve belki,

Kirlenmiş elim,yüzüm...öyle dediler,

Aşk'a süründüm,aşk'a bulandım yalnızca ve oysa ki...

Toplamışlar herşeyi.

Ve aklım,ve gönlümün kovuğu,kuytusu,

ve etim,yüreğimin kanlı ve güçlü yaşamı sıkan avuçları,

Ve ruhum,ve beynim,

Soruyorum sizlere,

Koca bir çöplük mü yani şimdi...?

Toplamışlar herşeyi.

Tek sahip olduğum oysa,

Ve o büyük çöplük,şimdi...

10.03 aklı kıt sanatlar edebiyatı ve karga kovalanan mısır tarlası hayaller...