Senin bir şehrin vardı.

Senin bir şehrin vardı.

Her sabah,sen şehrinden çıkardın ben şehrine girerdim senin.

Bir yolun sonunu sen ,başını ben sulardım sanki.

Aynı yola,sen başka ben başka anlamlar ekerdim belkide.

Senin bir şehrin vardı.

Arnavut kaldırımlı rüyaların ceplerinde.

Şarkıların rüzgarında salınıp dans eden mumların bir de.

Senin bir şehrin vardı.

Hiç kimse suçlu değildi,

Nefes al derinden,hafifle.

Uzan kağıdıma...

Kapat gözlerini.Sağ yaşlarını içinden...

" İnsan özgürdür " bağırdı bir yazar.

Özgürlük...Özgürlük...

Avlusu sen bir göğün mahkumuydum oysa ben.

Senin bir şehrin vardı.

Ve benim bu şehre girişim yasaktı.

Kaçağıydım bahar bahçe gülüşlerinin.

Senin bir şehrin vardı.

Ve benim cahil çocuk umutlarım...

13.34

Topuk dikeni sevdalar atlası.

 Seni seviyorum.

23.21

Adımları sızlayan bulutların esintisinde,

Şiir yazıyor çocuk kuşların kanat çırpışları...

Ağlamaklı akşamların tozlu sıcağı.

Ensesi üşüyor avuçları terlemiş korkuların.

Cebi sökük düşler durağı gülüşün.

Porselen demlik,

Tozlu köy akşamı bir çay camda.

Tabağı rüya,

Azığı sensin belime bağlı umutların.

Adımları sızlayan bulutların esintisinde,

Şiir yazıyor çocuk kuşların kanat çırpışları...

Saçların yaz kokuyor sevgilim,

Gözlerin temmuz...

Düşecek gözlerinden şehrin ışıkları.

Yetmedi zaman.

Yetmeyecek.

Sığmayacak avcuma şiirler.

Kurumaz saçların.

Yağmurdan kaçıyorsun oysa.

Islanacaksın.

Yetmedi zaman.

Yetmeyecek.

Uçmayı öğrenemeyecek yuvadaki kuşlar.

Düşecek gözlerinden şehrin ışıkları.

Annesi terkedecek hayallerini.

Yetmedi zaman.

Yetmeyecek.

Anlatmayacak masallar gerçekleri yine.

Ağlamayacak üzerine düş çizilmiş dudaklar.

Yetmedi zaman.

Yetmeyecek.

Pencerede akarken son bulacak tüm yağmurdan sevdalar.

01.43

bir çivi çakıldı avcuma.

Paslı bir çivi çakıldı avcuma.

Kıymık kıymık bir ağaca asıldı ruhum.

Susuzluktan kurudu dilim damağım.

Denizi örttüler sonra üzerime,

Tuzla yaktılar düşümü.

Paslı bir çivi çakıldı avcuma.

Sıcacık al kanla yıkadım demiri.

Suyu dövdüm mavisinde memleketin.

Bir peygamber ektim üstümde beyaz buluta.

Suladım şiirden göğünü tanın.

Paslı bir çivi çakıldı avcuma.

Bir çocuk düştü geçmişin iğdesinden yere.

Camdan bir bülbül kırıldı ahında.

Gülüşü kan pas tadı bir öğlen uyudu dibine.

Çıplak ayaklı bir çocuk koşmaya başladı içimde.

Çakıldan bir geçmiş ısırdı topuklarını sonra.

Kan revan adı,

her gün özgürlüğü ile beslediğim penceredeki kuşun.

Paslı bir çivi çakıldı avcuma.

Hayın bir akşamüstü yağdı şehrin saçlarına.

Dilimde lal sevişmelerin saklambacı bir sızı.

Sussam şiir tutuşur,

Haykırsam bir çocuk ölür uzaklarda.

Paslı bir çivi çakıldı avcuma.

Bir isa kanadı nefesimde.

Kaçamadım değil.

Kaçmadım.

Ateşimi ateşle suladım.

Paslı bir çivi çakıldı avcuma.

Tüm merhametler yel oldu.

Ayaz bitti.

Yangın düştü olup ağacın dalından.

Üzüm gözünü açtı asmanın serin göğsünde.

Paslı bir çivi çakıldı avcuma.

Kan damladı.

Şiir çiçeği suladı saçında.

00.57

Sevişen tırtıllar baharı.

Sevişen tırtıllar baharı.

Günlük kiralanan kozalar.

Senaryo saman kağıt konuşmalar.

Ateşsiz mikrodalga bakışlar.

İnançsız imamlar avlusu yalanlar.

Sevişen tırtıllar baharı.

Ruhsuz plastik dudaklar.

Satılık penceresi gazete rüyalar.

Aşksız aşklar iskelesi feryatlar.

Tuzsuz deniz kokmayan can yakmayan,

Yalandan yaşlar pastanesi.

Çam talaşı isli nefesler yazı.

Sevişen tırtıllar baharı.

Ve katil kelebeklerin üşüten ayazı.

Ölmeyi başaramayan ölümler kasabası.

Akorsuz dereler akşamı.

Sevişen tırtıllar baharı.

Ve kiralık karıncalar sokağı.

An,Akılsız aklımın başlıklar çöplüğü.

22.59

Ve limanlarından hep uzak şiirler.

Mandalina kabuğu.

karanlık duvarlar.

sobada ateşin sesi.

tavanda alevlerin dans edişi.

Radyonun azalıp tükenen nefesi.

Gece.

Sessizlik.

Sessizlik.

Sessizlik...

Mandalina kabuğu.

Duvarlar.

Işıksız yüzünün karanlığa saklanan gölgesi.

Dışarda rüzgar.

İçerimde çıtırtılar.

Sessizlikten kırılan porselen gülüşler.

Mandalina kokan parmaklar.

Yarım örülü parmaklıklar.

Gecenin uğultusu...

Kokusu.

Yollar.

Yollar.

Yollar...

Ve limanlarından hep uzak şiirler.

An, 22.29

Mandalina kokuyor yelkovanın parmakları.

yastığından beton göğüne...

 Yazmadım.ama buradaydım.

Yaz idim.ama bu aradaydım.

Alemler içinde ters dönmüş bir halda idim.

Yazmadım.ama buradaydım.

Nefes aldıkça toprak soluyan ciğerden bir damdaydım.

Yazmadım.ama buradaydım.

00.49 yastığından beton göğüne yalnızlıktan doğru bakan tüm gurbetlere gelsin...