ve kemiğe dayadı başını kin

 

Gün gelmiş çoktan,

Haberi yok sahibinin,

Kapıda kimsesiz ayakkabılar...

Penceremde çamurlu bir yağmurun hezeyanı,

Bahçemde ısırganlar,

Etini yer haber bile vermeden baharda papatyaların...;

Hainler zorlu,hainler en yakınlarımız belkide...

Yazık size...

Yazık...

Gün gelmiş çoktan,

Haberi yok sahibinin,

Kapıda kimsesiz ayakkabılar...

Umman ağrılar açar baharın gelincikleri misali sırtında,

Dokuz kadim taş dizilir durur ve göklere ardından...

Zehri öper içip yarandan ve tükürür ıslak toprağa,

Düşü savurur sarp kayada seherin soğuk yeli,

El titrer,göz kaçar,

Kalp sallanır yerle bir olur...

Geriye kalmaz hiçkimse ruhumun köyünde,

göçer her kırlangıç damından günü gelmeden güneyine...

Gün gelmiş çoktan,

Haberi yok sahibinin,

Kapıda kimsesiz ayakkabılar...

Sessizdi heryer etrafta;

Ve dostlar saolsun diye fısıldadı Tanrı,kendi katında...

23.46 köpekler eti geçti dişlerinden,ve kemiğe dayadı başını kin...