Aynştayn,frenkenştayn

 

Aynştayn,frenkenştayn.

Demek germen imiş senin deden,hayallerin ey satırlar.

Özü salavat getiren sizler,ey tüm inanmaz yalancı korkular.

Her savaş bir veba sevgilim,

Kaç yüzbin ölürse anaların dizlerinden,gözlerinden,karınlarından kanlarından çalınıp,

Doyacak sence kana,bu gözü dönmüş domuzlar;

Tüm domuzlarından özür dilerim ve öperim başı gözü üzerinden Ey Tanrım...

Affet bizi,

Affet bizi beşer,

Affet bizi ruhların yıldızları,fezanın uçuşan ve gözlerimizden umutlara kayan güzel ateş böceklerinden ışıltıları...

Aynştayn,frenkenştayn.

Demek germen imiş senin deden,,düşlerin ey güzel insan.

Sizi; delice aşık iki utangaç,sözünü tutmaz hergeleler,

Kendinize gelin,

Silkinin lütfen,beyaz bulutlardan o eşsiz yün battaniyenizde...

Affet bizi ey kandırıldığımız kader,

Affet bizi ey içimde emanet Ulu Tanrı Zerre'm.

Senin sevdaya satırların germen imiş,

düşlerin,kederlerin...

Oysa benim cennetim dahi Turuk.

Ve ben her dilde hala seninim,

"Ich liebe dich,Ich bin in dich verliebt" sevgilim.

15.09 aynasız,kutsal ağaç kapılar.