ıslak çatılarda kurusun diye asılı asırlar ve satırlar

 

Afilli cümleler,ıslak çatılarda kurusun diye asılı asırlar ve satırlar...

Ertelenmiş pişmanlıklar...

Sonra,

Basit kısalar...

Kim öpse beni ellerimden,avuçlarımdan,yanağımdan kor harlara sürülü dudaklarından sıcacık;

Kıskanır dudaklarım kaşınıp,bekler sabahına dek tüm umutları...

Kim öpse beni,

Geçer ki göğsümün kovuğuna korkup sıkışan o güneyine gecikmiş yavru kuştan şu masum yalnızlık...

Kim öpse beni,

Utanır yüzüm,eğilir güne bakanlar gibi dönüp gözlerim ve toprağa,

Sonra,

Bir zelzele olur yüreğim dağında,

Ve bir volkan yanar yanar da kanar kudurur sol yanımda,

Turnalar uçar,leylekler koşar da ılık göğü beraberce dört nala,

Varsın; varsın olsun,

Yine de haykırmam adını hiçbir rüzgara,

Susar,konuşmam,ekerim seni güzel baharlara sevda için,

Ekerim seni,içime ve nefeslerimden ısıttığım kardan kaya toprağa bir kez daha...

01.48 fin.