22 Eylül 2026 Salı

fin sokağı sakinleri

 
Bir harf uzat ruhunun en kuytusundan,
Şiir olalım sevgilim...
Çok vakitlere gerek yok,
Azgın sarmaşıklar gibi yaprak açalım durmadan durmadan,ve göğe uzanalım...
Kolsuz,bacaksız,gözleri terkedilmiş ey kahramanlar,
Ve dudaklarınıza tanrının sürdüğü mühür,o kutsal bal...
Ey kızıl seher,
Ey kanlı söğüt,
Ey güzel kokan ince dalım,ceviz yaprağım...
Söyle ben kimin cennetiyim,
yada kime odunu günah etler kemikler,
o kutsal sopa,kimin cehenneminin ateşiyim...
Bir harf uzat ruhunun en kuytusundan,
Şiir olalım sevgilim...
Dağları kessin bir doğumun hatıra pastası gibi zelzeleler;
Ve o dağları ben deldim,yolları ben açtım sana sevdadan diye yalandan övünsün o saf,temiz,aşık çocuklar...
Ve inansın geriye kalan,aşk'ı dinleyen tüm güzel insanlar...
Yıkılsın bin yıllık,dillerde yıkılmaz o yekpare dağdan kuleler,kaleler ve o yapayalnız taşlar...
Bir harf uzat ruhunun en kuytusundan,
Şiir olalım sevgilim...
Yoğursun merhume analar asırlık yorulmaz kollarında aşk'ın hamurunu bin yıl ve sonra...
Aşk'ın iki buğday tanesi olalım bir dalda elele seninle,ve kırılalım...
Kırıla kırıla,toz olalım,toza dönelim,
Ve sonra aşk'ın hamuruna düşelim seninle,
Tüm cehennem fırını olsun Aş'ın ve aşk'ın,
Ekmeği olalım sımsıcak,ellerinde tüm açların,susuzların;
Ve doysun aşk'a,kutsal kadim lakin unutulmuş tüm beşer,tum alem,tüm vatanlar ve dudakları susuz kalıp çatlamış ellerimizden zamanın kum taneleri misali akıp giden üzgün bu sonsuz toprak...
Düşleri kazıyan merhametsiz hançerler;
Piç bıçaklar sürgünü arsız köpek bir devr-i zaman...
Kim kimi bıçaklasa durur bu yalanlar,
Ve kim kimi öpse kazanır seferlerini kalplerde "gerçek inanmak..."
Bir babaanneler zamanı bahar bahçe tanrıdan hediye çayırlarda,
Tüm anneanneler ölmüş oysa çoktan...
Toprağı kazıyıp kazıyıp özenle,ve sonra çalıp götüren düşman...
Yecüc mecüc bırakmış eti kemiği çoktan,
Nefeslerine tükürmüş o kutsal laneti misal-i yoktan...
Soysuz ölümler sokağına yağmur yağıyor sevgilim,
Terketmiş eskimiş yara bere yüzlü şemsiyen beni,
Ve sırılsıklam yürüyorum sonuma gibi gözükara seni...,sevgilim.
Bir harf uzat ruhunun en kuytusundan,
Şiir olalım seninle...
Aksın gözlerimizden dün be dün varsa damlaya damlaya biriken denizden kinler ve günler;
Aksın dudaklarımızdan sanki dün berabermişiz,bugüne özlemiş buluşurmuşuz gibi sağanak,özlemek,sevmek,koklamak,öpüşmek...
İnat edip kopmayan bir gül gibi batırsa pençelerini ellerimize sımsıkı,kan revan,sızı hezeyan...;
Sevişsek bir heyecanla ağzımızdan istemeden kaçan bir nefesin darmadağın ettiği,zamanın her yerine saçılıp uçuşan beyaz bir karahindiba çiçeğinin uçuşan kanatsız sanki kumdan taneleri gibi...
Ey sevgilim;
cimin üzümüm,
Bir harf uzat ruhunun en kuytusundan,
Şiir olalım.


11.54 fin sokağı sakinleri.

Hiç yorum yok: